Vaktiyle bir benliğim vardı, artık sadece bir nesneyim. Yalnızlığın bütün uyuşturucularını tıka basa alıyorum, dünyanın uyuşturucuları bana benliğimi unutturmayacak kadar hafiftiler.
Ah istemezdim ama,
Bir kaya, ağaç, mağara
Ya da deniz olmayı.
Zira, onlar gibi taş kalpli biri olsaydım,
Seni bu kadar sevebilir miydim,
Ömrümü çalan Cassandra.
- Pierre de Ronsard, Yirmi Yahut Otuz Ay
Tüm çıkış noktalarının, balmumuyla tıkanmış gibi olduğu bir zaman gelir. Odanda oturur, genzini tıkayan, gözlerinin ardındaki gözyaşı torbacıklarında tehlikeli bir biçimde sıkışan, iğne iğne batan acıyı hissedersin.