Azizenur
@azznrunl
İstanbul
20 Temmuz
73 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
“Ortadoğuda kızlar kadın doğar. Ecellerinden önce ölürler.
İlk yemeği anasından gelen ve yediği çanağa tükürmekte
sakınca görmeyen erkek. O kadar çok kadın gömer ki,
toprak bile artık dişidir. Bu yüzden toprak ana diye bilinir.
Diri diri gömüle gömüle, toprağı bile kadın yapmışlardır.
Bu yüzden verimsiz ve çoraktır; buna da kadının intikamı
denir.”
Bu nedenle insan kendininkine değil sadece başkasının karakterine uygun olan, aslında kendini mutsuz hissedeceği, muhtemelen tahammül bile edemeyeceği konum ve koşullara kıskançlık duyacaktır. Zira nasıl ki balıklar suda, kuşlar havada, köstebek toprağın altında rahatsa, her insan da sadece kendine uygun atmosferde rahat eder; nitekim saray havası da herkes için solunabilir değildir. Tüm bunlara ilişkin yeterince içgörü sahibi olmadığından bazısı çeşitli başarısız denemelerde bulunacak, kendi karakteriyle bilhassa mücadele edecek ama sonunda yine ona boyun eğecektir.
Dünya üzerindeki fiziki yolumuzun yüzey değil de her zaman sadece düz bir çizgi olmasından ötürü, bir şeyi tutup ona sahip olmak istediğimizde hayattaki sayısız başka şeyden feragat ederek bunların sağından solundan geçip gitmek zorunda kalırız. Karar veremez de yanlarından geçip giderken bizi cezbeden her şeye panayıra gelen çocuklar gibi el atarsak, o zaman bu tersine bir çaba, yani yol çizgimizi yüzeye dönüştürme çabası olur. Bundan sonra zikzaklar çizeriz, oradan oraya amaçsızca koşturup dururuz ve hiçbir şeye ulaşamayız.
Babam çevresindeki dünyayı gönlüne göre yoğurmuş biriydi. Sorun, babanın dünyayı siyah beyaz görmesiydi. Ve neyin siyah neyin beyaz olduğuna karar verişinde. Hayatı böyle yaşayan birine duyduğunuz sevgiye mutlaka korku eşlik eder. Belki biraz da nefret..
