azra
@azzraseev
Reklam
Spoiler!!
Martin Eden 3 yıl önce aldığım bir kitaptı, anlık bir kararla başladım ve beklediğimden çok daha akıcıydı, kısa sürede okudum. Martin aşık olduğu kadın için öğrenme yolculuğuna çıkmış bir gençti. Ama öğrenmek sonradan Martin için bir keyif oldu. Bu kitapla ilgili zihnimde şu cümle oluşuyor, “Aşk size bir şeyler katıyorsa onu alın, eksilttiğini hissederseniz onu bırakın.”. Aşk idealize edilmiş bir şeydir, her zaman aşkın sebepsiz bir mucize olduğu düşüncesine sahiptim. Sonraları bu fikrim değişti bu kitapta düşüncelerimin somut bir şeye dönüşümüdür. Kafanızdan o ideal silindiğinde geriye sadece bir burukluk kalıyor. Ruth’un Martin’i şekillendirilmesi gereken bir hamur şeklinde nitelemesi kitap boyunca karaktere hislerimi olumsuz etkiledi. Neyse ki Martin öğrenmekten vazgeçmedi. Kitabın sonunda Martin’in ölümü boşluğa düşürse de ölmeye karar verirken kendi için bunun doğru olduğuna emin olmasıyla bu hikaye bende yarım kalmadı.
“Aynen öyle, yüreksiz. Saçma sapan laflarla kafalarına sokulmuş o küçük ahlaklarıyla lak lak konuşur, ama yaşamaktan korkarlar.”
Reklam