Hayatta başına gelebilecek en kötü şey ne deseler1000Kitap
S E V M E K derdim...
Aşk ne diyorlar bana - Sevda nedir diyorlar - Sevmek nedir diyorlar. B e n S e n diyorum SEN.
İnsanın en korumasız, en yalın halini bir başkasına açması; ona usulca "beni incitebilirsin" deme cesaretidir. Bu çok saf ve eşsiz bir teslimiyettir. Ancak insan doğası gereği, böylesine ince bir emanetin ağırlığını hemen omuzlayabilmek her zaman kolay olmaz.
Bazen birine duyduğumuz coşkuyla, aradaki perdeleri bir çırpıda kaldırmak, tüm zırhlarımızı erkenden indirmek isteriz. Oysa zamanın sabırlı işleyişinden geçmemiş hesapsız bir açıklık; ne kadar temiz niyetlerle sunulsa da, günün birinde istemeden de olsa yorucu kırgınlıklara dönüşebilir. Sorun karşımızdakinin kötü olması değil, her derin bağın yeşermek için zamana ihtiyaç duymasıdır.
İşte bu yüzden, insanın sınırlarını koruması ötekine bir duvar örmesi değil; kendi kalbine duyduğu ince bir saygıdır. Bizi biz yapan o en duru yanlarımızı ilk anlarda ortaya dökmek yerine, köklü bir güvenin usulca inşa edilmesini beklemek gerekir. Çünkü incitmeyen ve eksiltmeyen bir yakınlık; suçlu ya da kusurlu aramakla değil, insanın önce kendi değerini şefkatle korumasıyla büyür. S.B
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Günaydın Hayırlı Sabahlar
Ebu’l-Abbâs Abdullah b. Abbâs b. Abdulmuttalib’den (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav), Allah Teâlâ’nın: “Allah, iyilik ve kötülükleri kaydeder” dediğini belirtti ve sonra bunun anlamını şöyle açıkladı: “Bir kimse iyilik yapmaya niyetlenir de, onu yapamazsa, Allah, o kimse için tam bir iyilik sevabı yazar. Eğer hem niyetlenir hem de o iyiliği yaparsa, on iyilik sevabı yazar ve bu sevabı yedi yüze ve/veya daha fazlasına kadar çıkarır. Eğer kötülük yapmaya niyet eder de, sonra onu yapmaktan vazgeçerse, Allah onun için tam bir iyilik sevabı yazar. Şayet kötü bir işe hem niyetlenir, hem de onu yaparsa, Allah o kimse için sadece bir tek günah yazar.”
(B6491 Buhârî, Rikâk, 31; M338 Müslim, Îmân, 207)