bilge berke
@b_berk
Acılar içinde ölümü bekleyen bir adamın ; hayatına, işine, ailesine ve hastalığının gelişime karşı düşüncelerini anlatan bir eser. Daha önce tecrübe edilmesi imkansız bir olayın, bu kadar gerçekçi ifadelerle anlatılması karşısında şaşkınım. Evet okuması çok zor bir hikaye çünkü ölümün hikayesi bu. Ama yaşamın kıyısındayken ümit, merhamet arayışı, sağlıklı olanlara hissedilen öfke, hayatının olması gerektiği gibi olup olmadığının sorgulanması çok başarılı bir şekilde işlenmiş gerçekten.
suat derviş'in ilk okuduğum kitabı çılgın gibiydi. bana biraz yavan gelmişti açıkçası. okuma grubumuzdaki arkadaşların da tavsiyesiyle istanbul'un bir gecesini okumaya başladım. "durum edebiyatı" olarak ifade edilen; aynı olay çerçevesinde birbiriyle kesişen hayatların, o anki yaşadıklarını okumak çok keyifli. bu tip anlatımları sinemada da hep sevmişimdir. tabi suat derviş bu anlatım tekniğini 1930larda deneyerek, Adalet Ağaoğlu'na (Bir Düğün Gecesi) ve belki daha pek yazara öncülük etmiş. kullanılan teknik dışında yaratılan karakterler de çok gerçekçi ve başarılı. hiçbir karaktere de kızamıyoruz. çünkü yazar hepsine eşit mesafede yaklaşmayı başarabilmiş; kimseye kızmıyor, yargılamıyor. herkes dönemin koşullarında, eğitim ve maddi durumları nispetinde yaşam mücadelesi veriyor. istanbul'un bir gecesinde; veremli, parasız bir anne kaza geçiren oğluna kan parası ararken; başka bir kadın yasak aşkının düğününe giderken özenle diktirdiği elbisesinin yetişmesi için sabırsızlanabiliyor. bütün bunlar olurken parasız büyüyen ali; okuyarak, çalışarak kendisi için kazandıklarının yanında birine yardım etme hissiyle bir gecede başka biri olarak doğabiliyor.
okuma grubumuz sayesinde yazarla tanışmış oldum. çok da memnun oldum:) romanya edebiyatından hiç okuma yapmamıştım daha önce. yazar, memleketi olan ibrail'in yanısıra lübnan, istanbul gibi şehirlerdeki hayatı kendisine konu edinmiş. zaten yaşamı da bu bölgelerde geçmiş. kira kiralina da tuna nehrinin kıyısında bulunan ibrail şehrinde başlıyor. kardeşi kira ve annesiyle geçen mutlu çocukluğu, onlardan ayrı düşmesi, şehir şehir onları ve sevgiyi arayışı anlatılıyor. hikayenin bazı kısımlarında istanbula hatta harem hayatına da, yer vermesi; yabancı bir misafire kötü muamele edip göndermişiz hissini yaşattı bana. tabi yaşananlar çok acı. ama sonunda aradığı sevgiyi dostlukta salepçi baba yanide bulması beni mutlu etti.
aslında hikaye güzel ama sanki biraz dağınık gibi. bazı kısımlar biraz ortada kalıyor. belki çcuklukla başlayan ergenlikle süren bir süreç anlatıldığı için, o dönemin heyecanı ve coşkusuna bunu bağlayabiliriz. ama yine de ben hikayeyi de kapak tasarımını da çok beğendim.
