bilge berke
@b_berk
yazarı katip bartleby ile tanımış ve sevmiştim. bu okuduğum ikinci kitap. çok umut vadeden ama aradığımı bulamadığım bir eser oldu. denizde geçen bir hikaye olduğu için denizcilerin psikolojisini anlamak için umut vadetti, yarım kaldı. kahramanımızı ve diğer karakterleri (özellikle silah subayı claggart) tasvirleri başarılı başladı ama o da sona eremedi. çeviriden kaynaklı da olduğunu düşündüğüm satırlar da oldu, o da dikkatimi dağıtmış olabilir.
ama sonuç olarak claggart niye kafayı billy'ye taktı, nasıl öldü, billy niye usullere göre yargılanmadı, kaptan niye taraf değiştirdi hiç anlamadım. ama kıskançlık gibi duygu tasvirleri, savaşa ve döneme dair bazı satırlar da ilgi çekiciydi. sanırım moby dick okumadan melville ile vedalaşamayacağım.
haldun taner'in eserlerinin hepsi ayrı ayrı kıymetli benim için, hepsinden ayrı keyif alıyorum. keşke 1960larda gülriz sururi zilhayı , engin cezzar keşanlı aliyi canlandırırken bu oyunu seyretme şansım olabilseydi...
kitabın sonunda bir doktora tezine de yer verilmiş. epik tiyatroya tanerin dokunuşundan bahsedilirken; halkının hiç yabancısı olmayan ortaoyunu, meddah, karagöz , seyirlik oyunları ve tuluattan aldığı öğeleri çağdaş bir anlayış içinde yoğurarak Brechtinkinden çok farklı, hem yerli hem modern yepyeni bir eğik usul getirmiş denilmiş. bence tanerin türk tiyatrosuna katkısı yadsınamaz.
"Demem şu ki, bu dünyada namuslu insaniyetli oldun mu alaya alınıyorsun. Zorba katil oldun mu saygı itibar görüyorsun. Efsanemiz de bu yalandan çıktı..."
avunamayanları bitirdim ve çok sevdim. kahramanımız kim ne yana çekerse o yana gidiyor, ne isterse onu yapmaya çalışıyor. bir bakmışsın konser salonunda bir bakmışsın çayırlarda:) hep çok nazik ama nedense sophie'ye patlıyor arada:)
kitabın başlarındayken; rüyada gibi geçen bu hal, benim çok hoşuma gitmişti. göremeyeceği şeyleri görüyor, olamayacağı yerlerde oluveriyor, yanındaki bir var bir yok. evet aynı şeyi farklı şekillerde defalarca yazmaya üşenmiyor yazarımız. ama bu da hikayenin geçtiği doğaüstü atmosfer için olağan geldi.
kitabın yarısına kadar ben de sonunda mantıklı bir yere bağlanır bu hikaye diye düşündüm. mr ryder , ya alzheimer hastası ya da rüya görüyor. fakat bağlanmayacağını ikinci yarıda anladım. kitabın sonuna kadar kargaşa, heyecan sürdü. bıkmadan usanmadan olanlara şaşırdım:) ama sonunu çok sevdim. amaannn boşver onu bunu da, kahvaltı yapalım gezelim her şey geçer:)
yazarın okuduğum üçüncü kitabı. ortak özellikleri var elbette. mesela günden kalanlarda olduğu gibi nezaket, ciddiyet, ölçülülük karakterlerimizin ortak özelliği. uşak, otelde çantaları taşıyan görevli gibi hizmet sektöründe çalışan karakterlere dikkat çekilmiş. unutkanlık esas mesele gibi. ama yazarın üç eserinin yazım tarzları çok da farklı. avunamayanlarda olağanüstü durumlar ön planda. yazar benim için merak uyandırmaya devam ediyor diyebilirim.
