mekke medine aşkıyla yanıp tutuşan bir arkadaşım "ben gidemiyorum bari sen git" diye hacca gitmem için çok ısrar etti, cesaret verdi. ben de şartları zorladım, bir yolunu buldum ve gittim elhamdülillah.. medine'deyken arkadaşımı aradığımda çok ağladı, hasretini dile getirdi, benim de içim yandı. o haldeyken mescid-i nebevi'ye gittim. gittiğimde, orada bulunan yaşayan sadatlardan heybet, vekâr ve âşk sahibi bir zâtın yanına oturmak için müsaâde istedim, arkadaşımın hasretini anlattım, kendisine duâ istedim. mübârek dinledi, dinledi, bir süre sessiz kaldı anlatmaya başladı. gençliğimde ben de öyleydim. mekke medine âşkı ile yanıp tutuşuyordum fakat gitmeye de bir çare bulamıyordum. resimlere, krokilere bakıyordum, mübârek beldelerin bütün cadde sokaklarını ezberlemiştim. bütün mahalleler, bütün oteller aklımdaydı, hayalimde hep oraları dolaşıyordum. gizli gizli ağlıyordum, gece olduğunda evde duramıyordum, dağlara çıkıp kurda kuşa sesleniyordum. kışın bile soğuk su içiyordum, o da kandırmıyordu.. ahhh bir görseydim. hazret-i resulullah aleyhissalâtu vesselâm'ın , ashâbının gezdiği yerleri gezseydim o'nun değdiği tozlar üzerime değseydi. o topraklarda güneş o'nu yaktığı gibi beni de yaksaydı, o'nun ravzasında o'na selâm verseydim. gözyaşlarımı o'nun cennet bahçesindeki halılara akıtsaydım. cennet-ül bâki'deki ashâba selam verip "Allâh sizden râzı olsun, bize ne güzel bir miras bıraktınız" diyebilseydim. sonra Allâhû teâlâ bana buranın kapılarını açtı elhamdülillah. ilk geldiğim seneler hiç araç kullanmadım, karış karış her tarafını gezdim ve defalarca da gelmek nâsip oldu, elhamdülillah yine buradayım vuslât çok hoş, buyurdular. sonra bir miktar tefekkür edip, acaba o hâlim mi iyiydi, bu hâlim mi iyidir karar veremiyorum, buyurdular. Allâhû teâlâ ayeti kerime'de "her şey
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
...babamın vurduğu yerler de biten şiirlerle geldim kapına,
içimde ki çocuk kundaklandı;
yanıyorum.
Allah aşkına yapmayın bunu!İnsan ve Hayat
Birlikte bir hayatı paylaştığı eşiyle, çocuğuyla sürekli içten içe bir kavgayı sürdüren, çekişip duran insanlar biliyorum. Telefonda canımlı, bitanemli konuşup, telefonu kapatır kapatmaz gelmişine geçmişine kahreden insanlar biliyorum. Beklentileri ve hatta hayalleri dün bataklığında saplanıp kalmış insanlar biliyorum.
Kusursuz dekorların insanları; iyi eş, iyi anne, iyi baba başrolünü sürdüren insanlar biliyorum. Sevgileri de, ilgi alakaları da ustaca rol yapmaktan öte olmayan insanlar biliyorum. Mutlu olduğuna kendini de inandırabilen bir mutsuzluk fokurduyor içlerinde.
İçleri dışa bir çevrilse yapayalnız, bir başına kalacak kadar acınası, herkese durması gerektiği yerde durduğu kadarıyla katlanabilen insanlar...
Kendi varoluş hikayelerinde adından hep iradesiz, beceriksiz, yalancı, tembel, pısırık diye bahsedilen insanlar. Hayat tercihlerinde yeterince cesur olamamış insanlar...
Kendi elleriyle karalaya karalaya doldurdukları amel defterlerinin hıncını, kendisini sevenlerden çıkaran kaprisli ve çekilmez insanlar...
Hâsılı, kendini bir türlü sevememiş insanlar biliyorum!
Allah aşkına yapmayın bunu!