Franz Kafka’nın 1919 yılında babası Hermann Kafka’ya yazdığı ancak hiçbir zaman ulaştıramadığı "Babaya Mektup", edebiyat tarihinin en sarsıcı, en dürüst ve en derinlikli psikolojik itiraf metinlerinden biridir. Kafka; çocukluğundan itibaren üzerinde hissettiği o devasa, baskıcı ve otoriter baba figürünün, kendi ruhunda bıraktığı kalıcı hasarları tüm çıplaklığıyla masaya yatırır. Mektup boyunca yazar, babasının heybetli ve sert mizacı karşısında nasıl ezildiğini, kendi özgüvenini, evlilik teşebbüslerini ve hatta yazarlık yeteneğini bile bu mutlak otoritenin gölgesinde nasıl bir yetersizlik duygusuyla inşa ettiğini anlatır. Kafka; babasını sadece suçlamakla kalmaz, onun karakterini ve aralarındaki bu travmatik ilişkiyi dâhice bir analitik gözlemle çözümler. Yazarın "Dava" ve "Dönüşüm" gibi kült eserlerindeki o cezalandırılan, suçluluk duyan ve görünmez bir otorite karşısında çaresiz kalan karakterlerin kökenini anlamamızı sağlayan, adeta edebi bir anahtar niteliğindeki sarsıcı bir başyapıttır.
Mektup! ya gönderilseydi?
Franz Kafka'nın otobiyografi kitabı olarak da değerlendirilen, babasına yazdığı ama ulaşmayan hem kendi iç dünyasını hemde babasına yüklediği değerleri ve bunun gölgesinde kalan hayatının yanı
#goodladyducayne
Herkese merhaba ilk serisi son 2 kitabı kaldı bu da onlardan bir tanesi#maryelizabethbraddon dan #muhteremleydiducayne
Yazarın 80 romanı olmasına inanamadım oldukça üretken, üstelik viktorya dönemine ait bir yazar. aynı zamanda Bu kitabı drakula'dan bir yıl önce 1896'da yayımlanmış.
Bella ve annesi tüm servetlerini kaçan babaya kaptırınca fakirleşmişlerdir. Bella, refakatçilik işi için bir ajansa başvurur. Ajansa uğradığı bir gün aşırı yaşlı ve inanılmaz varlıklı Leydi Ducayne onu görür ve referansa ihtiyaç duymadığını söyleyerek onu İtalya'ya götürür.
Ducayne'in refakatçiliği inanılmaz kolay iştir; haftada bir ona kitap okur ya da mektup yazar, onun dışında İtalyan'ın kırlarında gezmesi serbesttir. Ancak beyninde baskı hissettiği rüyalar ve uyandığında kollarında kesikler görmeye başlar.
. Sivrisinek ısırığı diye geçiştiren leydinin korkunç doktoruna inanır ancak sağlığı gün geçtikçe bozulur. Bu esnada İtalya'da tanıştığı Lotta ve doktor abisi, bir şeylerin yanlış olduğunu düşünürler. Ducayne'nin yanında çalışan kızlar ya ölmüş ya çok hastalanmışlardır.
Oldukça sürükleyici bir anlatım tarzı var, sonu pek safça bitmiş olsa da mutlu son isteyenleri tatmin edecektir. Olayın vampirizm mi yoksa bir doktorun çılgın deneyleri mi olduğu açık bırakılmış.
Güzel bir kitaptı. Babamı anlamamı sağladı. Beğenebileceğiniz ve yeni klasiğe başlayacak olan okurlar için tavsiye edebileceğim bir kitap. Kafka'nın diğer kitapları da hoşuma gidiyor, mesela Dönüşüm onu da okumanızı tavsiye ediyorum.
Babaya MektupEdebiyat
Puan vermedi
Bazı mektuplar yazılır…
Ama hiçbir zarfa konmaz. Çünkü bazı kelimeler, duyulmak için değil, sadece içimizden gitmesi için vardır.
Franz Kafka'nın babasına yazdığı mektup da böyleydi.
Bir oğulun, bir ömre yayılan suskunluğunu kâğıda dökme çabası.
Kendini 'zayıf, çekingen, suçlu'...
Babasını ise 'gürültülü, mutlak bir otorite' olarak anlatır.
Aynı çatı altında geçen yıllar boyunca, aralarındaki mesafe hiç kapanmaz.
Ama mektup bağırmaz.
Ne isyan eder, ne hesap sorar.
Her cümlesi, yorgun bir iç ses gibidir.
Sessiz bir çöküş, kibirli olmayan bir sitem...
'Senin gözünde ben hep yetersizdim,' der Kafka.
Ve bu cümlede, dünyanın tüm suskun çocukları vardır aslında.
Çünkü anlaşılmak, sevilmekten bambaşka bir şeydir.
Kafka bu mektupla babasını yargılamadı…
Kendini anlamaya çalıştı.
Ve o yüzden bu mektup, sadece bir aile meselesi değil…
Anlaşılmayı bekleyen herkesin hikayesidir."
Hepimiz öyle değil miyiz? birine olan duygularımızı içimizde saklamak bazen de bunu şarkılara dökmek sosyal medyada hunharca paylaşmak, bu kişi bazen babamız olur bazen arkadaşımız bazen sevgilimiz bazen kardeşimiz olur hayat böyledir duygu yoğunluğu neredeyse tüm yönlerinle oraya kayarsın
