"Dürüst olmaq lazımdır", "Ən gözəl biclik düzlükdür", "Bizə yalan danışmayın" və s... və s... Yaxşı, düz olmaq pis bir şey deyil, bunu anladım. Bəs valideynlərimizə düzünü desək, nə baş verər?... Başqaları ilə müqayisələr, alçaltmalar, şiddət və daha nələr, nələr. Onu da deyim ki, bu hər valideynə aid deyil, amma təəssüflər olsun ki, çox valideyn bu adlarını çəkdiyim davranışları öz övladlarına göstərməkdədir. Sizə demək istəyirəm ki, dürüst olmaq pis bir şey deyil, amma bəzən anlayış da lazımdır. Beləcə də heç bir övlad yalan danışmağa məcbur da qalmır. Millətimizin çox hissəsi Avropanı pisləyir, xristianları pisləyir, amma fikir versəniz, görərsiniz ki, onların övladları hər mövzuda ailələrinə qarşı dürüst ola bilirlər. Oranın valideynləri uşaqlarını bir böyük, bir yetişkin kimi görür. Amma bizdə "ana müqəddəsdir", "ata nə desə, qanundur" və digər ifadələr işlədilir. Ən pis hadisələr nəyə görə baş verir? Yalandan əlavə, anlayışsızlıq ucbatından. Bu da təəssüf ki, bizim ölkəmizdə daha çox baş verir... Mənimlə razılaşmayan, ya da əlavə fikri olan varsa, müzakirəyə açığam.