Su gibi aktı gitti
2 tünde su gibi akan bir kitap
Öncelikle Lila'nın anasından nefretttt ettim kadın tam bir fahişe .
Ana erkek karakterimiz baya sıkıntılı ama olduğu kadar toparlamış spoiler olmasın diye pek yazamıyorum ama sonda çok şaşırdım. Kız kardeşine ayrı bayılmıştım güzel bir kitap okursanız pişman olmazsınız hızlıca akıyor sıkıcı bir anlatımı yok .
KİTAP YÜZÜNDEN SABAHLADIM
iyi olduğunu gösteriyor bence fkemfk
Bu yazarın all saint lisesi sserisini okumuştum ve beni rina kent ya da cora reiley gibi içine çekmemişti. Bu kitap aşırı övülüyorsu dark romance seviyesinde ve hemen okumaya başladım. Su gibi aktı tabi içinde cora reiley inde yaptığı gibi minik hatalar var ilişki ilerlemesinde zaten o olmasa tam puandı benim için. Sonunda yalan yok şaşırdım bratva serisinden sonra bu senenin favorilerinden di. Tiernan gerçekten kendini çok güzel geliştirdi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Şu aralar hava o kadar boğucu ki... Yetmiyor Bad Dream arka fonda çalıyor, Bellhound Choir. İnsanın göğsüne bir taş oturuyor oturmasına da, Cahit Tanyol’un bu sararmış sayfalarını karıştırırken o taş daha da ağırlaştı. Schopenhauer’da Ahlak Felsefesi. Kitabın adı bile bir resmiyet, bir akademik soğukluk taşıyor ama içi... İçi resmen kor.
Bazen durup bakıyorum etrafıma. Otobüste ters ters bakan adam, markette sırasını kapmaya çalışan o teyze... Egoizm diyor Tanyol, Schopenhauer’dan el alarak. Aramıza öyle derin hendekler kazmışız ki, kimse kimsenin kuyusundan su içemiyor artık. Bir sözleşme olmasa, hani o kanunlar, ayıplamalar falan olmasa birbirimizin gırtlağına çökecek vahşileriz aslında. Üstelik gökten üç elma da düşmeyecek. Doğruya doğru. Dürüst olmak lazım bazen, kendimize bile itiraf edemediğimiz o karanlık köşelerimiz var ya. İşte o köşelerde fırtınalar kopuyor.
Geçen gün kuantum fiziğiyle ilgili bir makaleye gözüm çarpmıştı, parçacıkların birbirini uzaktan etkilemesi meselesi.. Aslında Schopenhauer’ın merhamet dediği şey de tam olarak bu değil mi? İyi kalpli insan, başkasını bir "ben olmayan" olarak görmez diyor kitap. O, benin tekrarıdır. Yani o acı çekiyorsa, atom altı bir düzeyde benim de canım yanıyor. Ama biz ne yapıyoruz? Duvarlar örüyoruz. Kalın, deniz kumu betonarme duvarlar.
Şey gibi... Tarık Buğra’nın romanlarındaki o taşra sıkıntısı, o kendi içine kapalı, patlamaya hazır insanlar gibi herkes.
Zevk dediğimiz şey zaten sadece acının yokluğuymuş. Mutluluk diye peşinden koştuğumuz her şey aslında sadece o an canımızın yanmaması durumu. Mutluluk sadece geç kalmış acı. Büyük bir kandırmaca. Bir illüzyonun içinde, elimizde fenerle ahlak arıyoruz.
Yoruluyor insan. Cümleleri bile bazen sonuna kadar götürmeye mecali kalmıyor insanın, öylece kalıyor yarım. Cahit
Sinir krizleri içerisinde yüzdüğüm ve kitabın yarısından fazlasında Trianan sövdüğüm bir kiatp olması dışında güzeld ve sürükleyiciyei ama çok sinir oldım bazıe yerlde resmen gidip ben kendim konuşmak istedim Lila annneiaine de hem sinir oldum hem hak verdim anlayacağınız her duyguyu yaşadım güzel kitaptı
Off Campus dizisini izledikten sonra kitabını alıp okumak istedim.
Hannah müzik öğrensi, Garret tarih öğrencisi ve Buz Hokeyi oyuncusu. Hannah ve Garrett'in yolları etik dersinde kesişir ve Hannah aşık olduğu Justin'in dikkatini çekmek için dersten kalan Garrett'in kendisinden özel ders almak için sunduğu teklifi kabul eder. Bu anlaşma zamanla çok farklı bir noktaya evrilir.
Kitapta da dizide de en sevdiğim şey ilişkilerin yormaması ve sağlıklı oluşuydu. Erkek karakterlerin gerçekten karakterli olması, ne kadar popüler olurlarsa olsunlar ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar şu bildiğimiz bad boy zorbalıklarının asla olmaması mest etti. Arkadaşlıkların kıskançlık ve hainlikle kirlenmeyip destekleyici ve gerçek arkadaşlık olduğu bir kitap okudum. Kadın karakterler sağlıklı, güçlü ve akıllıydı. Ne istediğini bilen, konuşarak sorunlarını halledebilen, dürüst düşünceli olan karakterler okudum.
Kesinlikle su gibi akan, rahat okunan ve yetişkinlere yönelik bir kitaptı. Sanki derdim tasam bitmişte bir yaz dizisini izleyip kafa dağıtıyormuş gibi okudum. Kesinlikle kitabını dizisi kadar sevdim. Baş karakterlerin bakış açısı ve duygularıyla okumak daha güzeldi. Dizisinde aşağı yukarı aynı olaylar olsada kitapla arasında farklılıklar vardı. Kitabın kusuru yazarın yazım kullandığı uslubun sokak ağzına kaçıyor olması ve argo kelimeler kullanıyor olması oldu. Serinin diğer kitaplarını da okuyacağım.
Merak eden yetişkin okuyucular okuyabilir.
Keyifli okumalar, kitaplı günler...
Kitabın konusu: Hokey camiasının çapkın çocuğu Carter daha önce kimse tarafından reddedilmemiştir ta ki en yakın arkadaşının kız arkadaşının en yakın arkadaşıyla tanışana dek... İşte şimdi dengeler değişmektedir.
Yani ben yazarları cidden anlamıyorum. Neden son sayfalara illa bir ayrılık koymak zorunda hissediyorlar ki, barıştıktan sonra ilişkinin daha çok güçlendiğini hissettiğimizi falan mı düşünüyorlar? Hayır, ben böyle düşünmüyorum. Neyse, konuya çok genel olarak bodoslama daldım ama bu durum beni romantik kitaplardan o kadar soğutmaya başladı ki yeni yazarları okumaktan cidden çekinmeye başladım.
Gelelim kitabımıza, aslında çok klasik başladı. Klasik çapkın bir bad boy ve herkesle birlikte olmayan masum kız. Aslında bu durumu sevdim ve sanki aşkları daha yavaş işlemiş gibi hissettirdi. 350 sayfaya kadar her şey güzeldi. Kitap akıcı ilerliyordu. Carter'ı ve Olivia'yı çok sevmiştim. Keza yan karakterleri de. Hank, Dublin, Cara, Emmett, Garrett, Jenny... Çocukları hiç sevmem ama Olivia'nın yeğeni Alannah'ı bile sevdim. Tek bir sorunum vardı. Kitap 485 sayfaydı. Herkes mutluyken okumam gereken 135 sayfa vardı. Ve kitabın aşırı derecede +18 olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Yazar bi yerden sonra cidden abartmıştı. Sıktı ve bi olayları yok gibiydi.
Spoi olabilecek yorumuma gelirsek 350. sayfaya kadar aslında rahatsız olduğum olaylar da vardı. Mesela aşırı +18, Cara'nın ikili arasındaki ilişkiye gereksiz müdahalesi falan. Ancak puan olarak daha fazla bir puan düşünüyordum. 400. sayfaya kadar sadece aşk okuduk, dediğim gibi tek güzel yanı akıcı olmasıydı ama elim kitaba gitmediği zaman hiç de akıcı olmuyordu. Kalan 85 sayfada gereksiz bir ayrılık oldu. Aslında ikilinin tutumlarını çok beğendim. Carter her zaman her şeyin konuşularak halledilebileceğini biliyordu ama
