Uğur Yavuz
@baddua92
Mühendis
Lisans
21 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Yedinci Gün - İhsan Oktay Anar Hakkında..1000Kitap
Yedinci Gün - İhsan Oktay Anar (Spoiler İçerir.)
Çok yorucu bir kitabı geride bıraktığımı düşünüyorum. Gerçekten sadede gelmeyen bir kitap.
Hayatınızda rastlayabileceğiniz bazı kişiler vardır; lafı konuyu uzatıp uzatıp aslında konudan saparlar. Hatta bu tür insanların zaten bir konusu da yoktur, konuşmak için konuşurlar. Örneğin, markete gittiği bir günde kasada yaşadığı olayı anlatacakken lafa evden attığı adımdan başlayıp, döndüğü köşedeki eczanenin sahibiyle nasıl tanıştığından bahseder. Anlatıcı köşeyi nihayet döndüğünde dinleyici çoktan yolu kaybetmiştir.
İşte kitap da böyle bir tarzla yazılmış gibi. Açıkçası bunun bilinçli bir tercih olduğu aşikâr. Başta biraz eğlenceli gelse de her bölümün başlangıcında tekrar kaybolmak çok bunaltıcı oldu.
Kitabı anlamak gerçekten zor. Eski kelimelere ve eski İstanbul’a hâkim olmak gerekiyor; belki de tam anlamıyla anlamak için. Aslında kitapta Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı dönemine dair genel bir tasvir yapılıyor. Özellikle dönemin sosyolojik ve siyasi eleştirilerine bolca yer verilmiş.
“Dönemine ışık tutuyor” demek isterdim ama 2012 yılında yazılmış olması sebebiyle o yıllara ne derece ışık tutabilir, bilemiyorum.
Yazar, gerçeküstü durumlar içeren bir konu işlemiş ve en sonunda da saydığı bazı isimlerin düşlerinde günah çıkararak konuyu sonuca bağlamış. Bu isimleri tanımıyorum ve açıkçası araştıracak mecal de kalmadı üzerimde.
Bu kadar yorucu olması sebebiyle, yazarın beğenmediğim bu tarzına puanım da düşük olacaktır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Gece Yarısı Kütüphanesi – Matt Haig " Hakkında..1000Kitap
Gece Yarısı Kütüphanesi – Matt Haig (Spoiler İçerir!)
Gece Yarısı Kütüphanesi
Kitabı bir paragrafla özetlemek gerekirse; Nora Seed’in intihar girişimiyle birlikte, aslında sadece 1 dakika 27 saniye süren fakat onun için haftalar, aylar gibi deneyimlenen, yaşam ile ölüm arasında kaldığı süreçte yaşadıklarını anlatıyor.
Nora, pişmanlık duyduğu birçok seçimini değiştirip alternatif hayatları deneyimlerken, bu seçimlerin çoğunun aslında düşündüğü kadar “iyi” sonuçlar getirmeyeceğini fark ederek bir anlamda rahatlıyor. Tabii ki bunların Nora’nın zihninde oluşan senaryolar olduğunu düşünürsek, bu deneyimlerin biraz taraflı şekilde üretildiğini söylemek mümkün. Deneyimlediği pek çok hayatta, hedeflerine ulaşmış olsa bile depresif hali devam ediyordu. Hatta bazı hayatlarında bedeninde intihar teşebbüslerinin izleri vardı. Bu da depresyonun Nora için çevresel koşullardan ziyade kalıtsal bir rahatsızlık gibi olduğunu düşündürüyor.
Nora’yı asıl hayata döndüren şey ise kızı Molly oldu. Başka hayatlarında da çocuğu olduğunu görmesine rağmen hepsinden kaçmış ve bağ kurmamıştı. Ancak Molly ile bağ kurduğunda içinde eksik olan şeyi net bir şekilde fark etti.
Geçmişte insanoğlu ve hatta tüm canlılar için en temel kabullerden ve reflekslerden biri olan gerçek bir aile kurma ve neslini devam ettirme hali, modern dünyada diğer birçok değer gibi reddediliyor ve uzaklaşılıyor. Başta çok “cool” bir hareket gibi görünse de bunun insan doğasına aykırı olduğu oldukça açık. Doğasına uygun hareket etmeyen insan her ne kadar özgürmüş gibi hissetse de aslında sadece kayboluyor. Nora da bu kayboluşa daha fazla dayanamıyor.
Şanslı insanlar için bu dünyada hissedilebilecek en büyük sevgi; anne, baba, çocuk, kardeş, eş ve arkadaş sevgisidir. Nora, bunları kaybettiğini düşündüğünde gitmek istedi; fakat aslında
Gece Yarısı Kütüphanesi
Kitabı bir paragrafla özetlemek gerekirse; Nora Seed’in intihar girişimiyle birlikte, aslında sadece 1 dakika 27 saniye süren fakat onun için haftalar, aylar gibi deneyimlenen, yaşam ile ölüm arasında kaldığı süreçte yaşadıklarını anlatıyor.
Nora, pişmanlık duyduğu birçok seçimini değiştirip alternatif hayatları deneyimlerken, bu seçimlerin çoğunun aslında düşündüğü kadar “iyi” sonuçlar getirmeyeceğini fark ederek bir anlamda rahatlıyor. Tabii ki bunların Nora’nın zihninde oluşan senaryolar olduğunu düşünürsek, bu deneyimlerin biraz taraflı şekilde üretildiğini söylemek mümkün. Deneyimlediği pek çok hayatta, hedeflerine ulaşmış olsa bile depresif hali devam ediyordu. Hatta bazı hayatlarında bedeninde intihar teşebbüslerinin izleri vardı. Bu da depresyonun Nora için çevresel koşullardan ziyade kalıtsal bir rahatsızlık gibi olduğunu düşündürüyor.
Nora’yı asıl hayata döndüren şey ise kızı Molly oldu. Başka hayatlarında da çocuğu olduğunu görmesine rağmen hepsinden kaçmış ve bağ kurmamıştı. Ancak Molly ile bağ kurduğunda içinde eksik olan şeyi net bir şekilde fark etti.
Geçmişte insanoğlu ve hatta tüm canlılar için en temel kabullerden ve reflekslerden biri olan gerçek bir aile kurma ve neslini devam ettirme hali, modern dünyada diğer birçok değer gibi reddediliyor ve uzaklaşılıyor. Başta çok “cool” bir hareket gibi görünse de bunun insan doğasına aykırı olduğu oldukça açık. Doğasına uygun hareket etmeyen insan her ne kadar özgürmüş gibi hissetse de aslında sadece kayboluyor. Nora da bu kayboluşa daha fazla dayanamıyor.
Şanslı insanlar için bu dünyada hissedilebilecek en büyük sevgi; anne, baba, çocuk, kardeş, eş ve arkadaş sevgisidir. Nora, bunları kaybettiğini düşündüğünde gitmek istedi; fakat aslındaAyaşlı ile Kiracıları -Memduh Şevket Esendal (Spoiler İçerir!)1000Kitap
Ayaşlı ile Kiracıları -Memduh Şevket Esendal (Spoiler İçerir!)
Gerçekten çok tatlı ve akıcı bir kitap okuduğumu düşünüyorum. Kitabın sonuna geldiğimizde birçok karakterin girip çıktığını görüyoruz. O dairede orada yaşamış gibi hissettik ve neredeyse her karakterle bir bağ kurduk. Ancak bu kişilerin çoğunun ahlaki değerleri zayıftı. Özellikle evli kadınların bazı ilişkilerin içinde yer alması ve eşlerinin buna göz yumması çok iğrenç bir durumdu. Bunun dönemin koşullarını yansıtıp yansıtmadığını bilemem ama hikâye bu çerçevede ilerliyor.
Ana karakter olan banka memurumuz ise hiç atılgan bir tip değildi; bazı meselelerin, özellikle Turan Hanım’la olan ilişkinin, üstünkörü geçildiğini düşünüyorum. Tüm hanımların kendi etrafında döndüğünü düşünen biraz megaloman be şıpsevdi bir tip idi. Hatta aslında böyle olmadığını kendi de fark edip boşluğa düşüyordu. Yine de sonunda iyi bir hanımla evlenmesi, hikâyenin tatlıya bağlanmasını sağladı. Genelde bu tür romanlarda çevredeki kötülük başkahramana da bulaşır; fakat burada karakter şanslıydı ve kendini korumayı başardı. Zaten diğerleri arasında en temiz görünen kişilerden biriydi. Bu temizliğinde en büyük pay da yakın arkadaşı Fahri’ye aitti. Fahri’nin dürüstlüğü, onun o bataklığa saplanmasını engelledi.
İnsanları sürükleyen birçok felaketin temelinde kumar var. Bu romanda da bunu açıkça hissettik. İçki de yer yer karşımıza çıkıyor; ancak kumar, uzun vadede karakterleri daha yıkıcı bir şekilde yozlaştırıyor. Ahlaksız ilişkiler içerisinde olmayan karakterler bile en iyi ihtimalle kendilerine münasip bir kısmet aramaktan öteye gidemiyorlar. Duygudan yoksun münasip ilişkiler yaşıyorlar.. Neyse ki duygu sonradan oluşuyor gibi oluyor karakterimiz için.
Sonuç olarak kitap sürükleyiciydi. Hiçbir anında bırakmak istemedim; zaten
Ayaşlı ile KiracılarıMemduh Şevket Esendal · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20239,3bin okunma
William Shakespeare - Hamlet (Spoiler içerir!)1000Kitap
William Shakespeare - Hamlet (Spoiler içerir!)
1600-1601 yılları arasında yazıldığı düşünülen, tam anlamıyla şairane bir tiyatro oyunu. Tüm replikler oldukça şiirsel. Tahminim odur ki, yazıldığı dilde okunduğu takdirde kullandığı dilin büyüsü bambaşka olacaktır. 400 yılı aşkın bir zaman dilimi öncesine ait olsa bile sanatın bu denli güçlü olması, insan tavırlarının günümüzle çok benzer olması hayret edilesi cinsten. Zamanına ışık tutuyor olması çok değerli bir durum. O yıllarda belki de tiyatro, şiirlerle bezenmiş bir biçimdeydi. Hamlet’in kendini deliliğe vurduğunu geç fark ederseniz, hikâyeyi de biraz geç anlayabilirsiniz. 
Hamlet
HamletMickey7 Hakkında..1000Kitap
Mickey7 Hakkında 
Mickey 7
Kitap çok fazla flashback içeriyor. Hatta bunu çok sistematik şekilde, bir bölüm güncel zaman, bir bölüm geçmiş olacak şekilde kurgulamış. Ben bu kadar flashback’ten hoşlanmıyorum açıkçası.
Mickey başlangıçta “harcanabilir” olmayı amaçsızlıktan istediğini söylese de kumar borcu yüzünden ölümcül bir işkenceyle tehdit edilmesi sonucunda bunu seçtiği anlaşılıyor. Kitap en nihayetinde vaat ettiği kurguyu asla okuyucuya vermiyor.
Genel olarak “kişinin klonu aslında kendisi midir?” gibi felsefi bir doruk üzerine gidiyor ve yazar buna “kendisi değildir” diye cevaplıyor. Herkesin zaten hemfikir olacağı bu sorgulama üzerinde fazla duruyor. Her yeni Mickey’nin doğuşu aslında bir öncekinin ölümü demek ve bu ölümlerin birkaç tanesi etkileyiciydi. Yanlış anlamadıysam, kabul edildiği ilk anda final sınavında kendisini öldürmesi istendi ve sonunda Mickey1 olarak dönmesi bence en iyisiydi.
Konu bence bir süre sonra laçkalaşıyor; hatta Mickey’lerin Nasha ile çoklu ilişkisine kadar uzanıyor. Araştırdıkları gezegen ve sürüngenler o kadar yüzeysel işleniyor ki hayret verici. Temel kurgu çok yüksek bir beklentiye sokuyor insanı: Eski dünyanın antimadde savaşları sonucu yaşanamaz hâle gelmesi, insanlığın yeni gezegenler arayışına girip bulmaları, birden çok gezegende yaşam olması ve hatta bu gezegendeki toplulukların yeri geldiğinde birlikte hareket edip dış tehditleri savuşturması… Bunların tamamı insanlık için temelde güzel kurgulanmış öngörüler.
Ama sonunda ne oluyor? Laçkalaşmanın zirvesi olarak, tüm gezegeni yok etmeye yetecek maddeyi bir taşın altına gizleyip komutanı kandırıyor ve sürüngenler de kendi kendine zararsız olmaya karar veriyor. Nasreddin Hoca fıkrası gibi biten bir son…
Mickey 7
Kitap çok fazla flashback içeriyor. Hatta bunu çok sistematik şekilde, bir bölüm güncel zaman, bir bölüm geçmiş olacak şekilde kurgulamış. Ben bu kadar flashback’ten hoşlanmıyorum açıkçası.
Mickey başlangıçta “harcanabilir” olmayı amaçsızlıktan istediğini söylese de kumar borcu yüzünden ölümcül bir işkenceyle tehdit edilmesi sonucunda bunu seçtiği anlaşılıyor. Kitap en nihayetinde vaat ettiği kurguyu asla okuyucuya vermiyor.
Genel olarak “kişinin klonu aslında kendisi midir?” gibi felsefi bir doruk üzerine gidiyor ve yazar buna “kendisi değildir” diye cevaplıyor. Herkesin zaten hemfikir olacağı bu sorgulama üzerinde fazla duruyor. Her yeni Mickey’nin doğuşu aslında bir öncekinin ölümü demek ve bu ölümlerin birkaç tanesi etkileyiciydi. Yanlış anlamadıysam, kabul edildiği ilk anda final sınavında kendisini öldürmesi istendi ve sonunda Mickey1 olarak dönmesi bence en iyisiydi.
Konu bence bir süre sonra laçkalaşıyor; hatta Mickey’lerin Nasha ile çoklu ilişkisine kadar uzanıyor. Araştırdıkları gezegen ve sürüngenler o kadar yüzeysel işleniyor ki hayret verici. Temel kurgu çok yüksek bir beklentiye sokuyor insanı: Eski dünyanın antimadde savaşları sonucu yaşanamaz hâle gelmesi, insanlığın yeni gezegenler arayışına girip bulmaları, birden çok gezegende yaşam olması ve hatta bu gezegendeki toplulukların yeri geldiğinde birlikte hareket edip dış tehditleri savuşturması… Bunların tamamı insanlık için temelde güzel kurgulanmış öngörüler.
Ama sonunda ne oluyor? Laçkalaşmanın zirvesi olarak, tüm gezegeni yok etmeye yetecek maddeyi bir taşın altına gizleyip komutanı kandırıyor ve sürüngenler de kendi kendine zararsız olmaya karar veriyor. Nasreddin Hoca fıkrası gibi biten bir son…