Uğur Yavuz
@baddua92
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Tolstoy - İvan İlyiç'in Ölümü" Hakkında..1000Kitap
15.12.2025 
İvan İlyiç'in Ölümü
Kitap ilyiçin ölümünün haberi ve arkadaşlarının tepkileri ile başlıyor.. Hemen herkesin kendi menfaatlerini düşünmesi ve hatta karısının bile ilk sorduğu şeylerin bu yönde olması üzücü.. İnsanoğlunun felaketler karşısında başkasına üzülmekten çok "acaba benim de başıma böyle birşey gelir mi" korkusuna kapıldığı ve sonra sanki bütün kötü şeyler başka insanlar içinmiş gibi bir hisle bu korkularını savurduklarından bahsediyor girişte.. Akıcı bir anlatımı var dikkatimi çekti..
Kitapta İlyiç'in hissettiği ölüm korkusu okuyucuya da geçiyor açıkçası.. Aynı duyguları hissediyorsunuz.. Yazar bu noktada işini iyi yapıyor gibi ancak birine hissettirebileceğiniz en kolay his değil midir ölüm korkusu.. Kitabın başından sonuna hep ilyiçin ölümü sonrasında olacak olaylar üzerine birşeyler gelişecek diye düşünsem de ölümüyle birlikte kitap sonlandı.. Toplumda çok düz kabul edilebilecek, herkes gibi günahları ve sevapları olan ve herkesin biraz yukarısında bir makam mevki içerisinde olan İvan İlyiç'in hastalık sebebiyle acı çekerek ve ölümle yüzleşmeye çalışarak yaşadığı ölüm hikayesi.. Hiçbir karekter hakkında iyi ya da kötü diyebileceğim bir düşünce oluşmadı. Bir kanıya varacak bilgiler yoktu hepsi kendi normalini oynuyordu.. Allah ölümün de hayırlısını versin ve uzun ömür versin diye diletiyor kitap.. Ailesi de ona genel tavırlardan başka bir şey yapmadı bence, her ne kadar şikayet etse de.. Kendisi de zaten ailesi ile iletişimi yüzeysel bir karakter gibi göründü.. Geçmiş yaşamını sorgulayan ve hoşnutsuzluğunu dile getiren İlyiç'in bu tavrının ölümle yüzleşmesinden kaynaklanan bir son olduğunu düşünüyorum.. Belki de amansız hastalığı olmasa yıllar boyunca aynı hayatına devam edip memnun bir şekilde sürdürecekti. Aslında bu konuda onu suçlamıyorum yalnızca farklı
İvan İlyiç'in Ölümü
Kitap ilyiçin ölümünün haberi ve arkadaşlarının tepkileri ile başlıyor.. Hemen herkesin kendi menfaatlerini düşünmesi ve hatta karısının bile ilk sorduğu şeylerin bu yönde olması üzücü.. İnsanoğlunun felaketler karşısında başkasına üzülmekten çok "acaba benim de başıma böyle birşey gelir mi" korkusuna kapıldığı ve sonra sanki bütün kötü şeyler başka insanlar içinmiş gibi bir hisle bu korkularını savurduklarından bahsediyor girişte.. Akıcı bir anlatımı var dikkatimi çekti..
Kitapta İlyiç'in hissettiği ölüm korkusu okuyucuya da geçiyor açıkçası.. Aynı duyguları hissediyorsunuz.. Yazar bu noktada işini iyi yapıyor gibi ancak birine hissettirebileceğiniz en kolay his değil midir ölüm korkusu.. Kitabın başından sonuna hep ilyiçin ölümü sonrasında olacak olaylar üzerine birşeyler gelişecek diye düşünsem de ölümüyle birlikte kitap sonlandı.. Toplumda çok düz kabul edilebilecek, herkes gibi günahları ve sevapları olan ve herkesin biraz yukarısında bir makam mevki içerisinde olan İvan İlyiç'in hastalık sebebiyle acı çekerek ve ölümle yüzleşmeye çalışarak yaşadığı ölüm hikayesi.. Hiçbir karekter hakkında iyi ya da kötü diyebileceğim bir düşünce oluşmadı. Bir kanıya varacak bilgiler yoktu hepsi kendi normalini oynuyordu.. Allah ölümün de hayırlısını versin ve uzun ömür versin diye diletiyor kitap.. Ailesi de ona genel tavırlardan başka bir şey yapmadı bence, her ne kadar şikayet etse de.. Kendisi de zaten ailesi ile iletişimi yüzeysel bir karakter gibi göründü.. Geçmiş yaşamını sorgulayan ve hoşnutsuzluğunu dile getiren İlyiç'in bu tavrının ölümle yüzleşmesinden kaynaklanan bir son olduğunu düşünüyorum.. Belki de amansız hastalığı olmasa yıllar boyunca aynı hayatına devam edip memnun bir şekilde sürdürecekti. Aslında bu konuda onu suçlamıyorum yalnızca farklı
Uğur Yavuz
, 2025 okuma hedefini ekledi.2025 OKUMA HEDEFİ
15/12 kitap - %125 tamamlandı
15 kitap okudu
12 kitap
1.657 sayfa
8 inceleme
1 alıntı