havvabade
@badeozates
Başını her çevirisinde, çoğunu benim tahayyül edemeyeceğim, yepyeni kadınlar yaratırdı kendinden.
Sevgi ne zarif bir şeydi. Yumuşacık yastıklar seriyordu düşenin altına.
Yirmi üç yaşında beni bir arada tutan ağacın kökleri sökülüyor, hayatın ortasında kalakalıyorum öylece. Beni taşıyan kap devriliyor, yerlere dökülüyorum.