"Amalfitano’nun anımsadığı kadarıyla Padilla’ya göre edebiyat ya heteroseksüel ya homoseksüel ya da biseksüeldi. Romanlar genellikle heteroseksüeldi. Gelgelelim şiir kesinlikle eşcinseldi. Bu engin okyanusun içinde de birkaç akımı ayırt ediyordu: İbnetorlar, ibneler, ibnecikler, zilliler, erkek fatmalar, nonoşlar, çıtırlar, narinler... En büyük iki akım ibnetorlarla ibnelerden oluşuyordu. Walt Whitman mesela ibnetor bir şairdi. Pablo Neruda’ysa ibne. Hiç şüpheye yer yok, William Blake ibnetordu, Octavio Paz’sa ibne. Borges narindi, bu demektir ki bir bakmışsın ibnetor bir bakmışsın aseksüel."