Esirgemeyeceğim valla çok güzel kitaptı sabah 6 kadar okumuşum hiç anlamadkm çok akıcı yazarın ilk kez kitabını okuyorum ve bayıldım yani bu tarz şeyleri seviyorsanız kesinlikle okuyun james karakterini neden çok sevilmediğini anlamadım wendy abartı kötü davranmadı (yaşaığı travmalara bakarsak) ara ara okuuacağım bir kitap klasik tahmin edilebilir ama ben beğendim yami
Puan vermedi
Bugün kitabın son sayfasını kapatıp masaya koyduğumda, içimde hem derin bir sızı hem de tarifi imkansız bir umut vardı. Bazı kitaplar sadece okunup geçilmiyor, insanın ruhuna dokunuyor; Laetitia Colombani’nin "Saç Örgüsü" de benim için tam olarak böyle bir kitap oldu.
Dünyanın üç farklı ucunda yaşayan Smita, Giulia ve Sarah’nın hikayelerini okurken, kadın olmanın da, mücadelenin de coğrafyasının olmadığını iliklerime kadar hissettim. Hindistan’da kızının geleceği için canını ortaya koyup kaçan Smita'nın cesareti içimi titretirken; İtalya’da ailesinin emeklerini kurtarmak için tek başına direnen Giulia’nın azmine sarılmak istedim. Kanada’da kariyerinin zirvesindeyken kanser olduğunu öğrenen Sarah’nın o güçlü maskesinin ardındaki kırılganlıkla yüzleştiği sahnelerde ise gözyaşlarımı tutamadım.
Kitabın kalbimi en çok sızlatan tarafı, bu üç kadının birbirini hiç tanımadan kaderlerinin birbirine bağlanmasıydı. Smita’nın bir tapınakta inançla kazıttığı saçlar, denizleri aşıp Giulia’nın ellerinde emekle işleniyor ve en nihayetinde kemoterapi yüzünden saçlarını kaybeden Sarah’ya bir peruk, yani yeniden yaşama tutunma umudu oluyor. Birinin fedakarlığı, diğerinin emeğiyle birleşip bir başkasının hayatına can üflüyor.
Saç Örgüsü, biz kadınların dünyanın neresinde olursak olalım görünmez iplerle birbirimize bağlı olduğumuzu hatırlatan sıcacık, naif bir başucu kitabı. Yalnız olmadığını hissetmek ve kalbine dokunacak bir umut hikayesi okumak isteyen herkesin bu kitaba sarılmasını kalpten isterim. İyi ki okumuşum.
Reklam
Bahçıvan ve Ölüm, çağdaş Bulgar edebiyatının usta kalemi Georgi Gospodinov'un, babasının gidişinin ardından tuttuğu o derin ve sessiz yasın edebi bir vesikası. Yazar, bir zamanlar toprağa can veren, bitkileri budayan ve doğanın döngüsünü sabırla izleyen bir bahçıvanın, yani babasının ölümünü, yine o bahçıvanın bilgeliğiyle anlamlandırmaya çalışıyor. Ölüm burada aniden patlayan bir trajedi değil, sonbaharın gelmesi gibi kaçınılmaz, toprağa dönmek kadar organik bir süreç olarak işleniyor. Gospodinov, kayıp karşısında yükselen o tanıdık varoluşsal sancıyı ve melankoliyi hırçın bir feryatla değil; hafızanın koridorlarında gezinerek, geride kalan anıların kokusunu içine çekerek ve kelimelerle bir nevi teselli bahçesi inşa ederek dindiriyor. Sadece bir babaya veda etmekle kalmıyor, aynı zamanda toprağa bağlı yaşayan o eski kuşağın sessiz gidişine ve onlarla birlikte silinen bir dünyanın hafızasına da ağıt yakıyor. Kök salmak, solmak, eksilmek ve her şeye rağmen hatırlamak üzerine yazılmış; sadeliğiyle kalbi sızlatan, derinliğiyle uzun süre zihni terk etmeyen, son derece şahsi ve lirik bir başyapıt.
İnceden inceye politik bir kurgu
İnsan aç kalınca ahlak tartışması bitiyor. İnsan evinden edilince umut bir duygu değil, hayatta kalma meselesi oluyor.
Gazap Üzümleri romanında Joad ailesi yola çıkarken sadece iş aramıyor. İnsanlık da arıyor adeta. Ama sistem onlara şunu söylüyor;
Açsan senin suçun.
Yoksulsan tembelsin.
Çok tanıdık değil mi?
Zenginlik çalışmanın ödülü değil, başkalarının çaresizliği üzerine kurulmuş bir düzen. Bu belki size politik bir cümle gibi geliyor olabilir. Ama bu ekmek kadar somut, yaşam kadar gerçek. Ve evet… bu politiktir.
Çocuklar aç. Anne süt veremiyor.
Tarlada ürün var ama satılmıyor diye yakılıyor. Neden yakılıyor biliyor musunuz?
Fiyat düşmesin diye...
Steinbeck Gazap Üzümleri'nde şunu anlatmıyor sadece “Yoksullar çok zor durumda.” kesinlikle daha sertini anlatıyor. Yoksulların zor durumda olması gerek bu düzen için. Çünkü sistemin devamı, birilerinin çaresizliğine bağlı.
Bu romanı okuyunca geçmişi değil bugünü de okudum sanki.
Ruhunuzun diğer yarısını bulduğunuzu hissettiniz hiç oldu mu? Bir ömür mutlu bir hayat yaşayacağınızı? Beyaz saçlı tonton iki kukuman kuşu gibi olacağınızı? Düşünmüşsünüz elbette çünkü insan ona iyi gelecek,mutlu hissedilecek şeyleri hayel eder. Peki bir sabah işe yolcu ettiğiniz adamın bir kaç saat sonra ölüm haberini alırsanız nasıl hissederdiniz?
Hayata kaldığı yerden devam mı ederdiniz? Yoksa gerceği öğrenmek için elinizden geleni mi yapardınız? Bu bir ruhun peşinden İsraile gitmek olsa bile.
Sare, tam mutluluğu buldum derken, eşi ve çocuklarıyla mutlu mesut yaşarken, eşi Mehmet'i bir teknede çıkan yangında kaybeder. Üstelik ölümü şaibelidir. Cenazeye ve baş sağlığına gelenler ise eşinin arkadaş çevresine uygun tipler değildir.
Sare, okuduğu bir haberin peşinden İsraile gitmeye karar verir. Lakin ruhlara iletişim kurmanın bazı tehlikeleri vardır ve bu tehlikeliler göze alıp yolla çıkar.
Yalnızlığı Sen Seçmedin, derin bir sevgiyle eşine bağlı bir kadın aşkını,yasını ve gerçeğe ulaşma çabasını, umudu ve inancı barındıran anlatan etkileyici bir kitap.
@birim_ozer_sili
@fenikskitap
@camkiz_zey
Alican
Alican
Azra Kohen, Gör Beni adlı bu sürükleyici ve tarihi-felsefi romanında, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarının sancılı, coşkulu ve dönüşüm dolu atmosferinde, birbirine tamamen zıt dünya görüşlerine sahip iki insanın –Cumhuriyet değerlerini temsil eden genç ve idealist Ülkü ile köklü bir geçmişe ve geleneksel yapılara bağlı olan Selim’in– kesişen hayatlarını konu alır. Yazar; yeni kurulan bir devletin modernleşme çabalarını, toplumsal devrimleri ve eski ile yeninin sancılı çatışmasını bu iki karakterin tutkulu aşkı üzerinden anlatırken; insan doğasını, ön yargıları, din ve vicdan olgusunu, kadının toplumdaki yerini ve "kendini görme" yolculuğunu, zengin felsefi diyaloglar, yoğun psikolojik tahliller ve akıcı, sorgulayıcı bir edebi dille işler.
Reklam
Reklam