Kuyucaklı Yusuf, hayata en baştan yenik başlamış bir çocuğun, büyürken sertleşmeden güçlü kalma çabasını anlatıyor. Yusuf konuşkan değil; ama sustukça insanı daha çok düşündürüyor. Çünkü onun suskunluğu boş değil, yük dolu.
Kitap boyunca şunu hissediyorsun:
Bazı insanlar kötülüğe alışamıyor.
Alışamadıkça da bu dünyaya sığamıyor.
En can yakan tarafı şu:
Yusuf’un iyi kalma hali bir meziyet değil, bedel. Bu dünyada temiz kalmanın bir karşılığı var ve kitap bunu saklamıyor.
Dili sade ama tok.
Gösteriş yok, süs yok.
Cümleler kısa, etkisi uzun.
Bitince akılda kalan duygu:
İnsan bazen kötülük yapmadığı için değil, yapamadığı için kaybeder.