Bahri Yüksel
@bahriyuksel
okur yazar..
lisans
İstanbul
33 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan, bu toprakları vatan belleyen her insanın okumasi gereken bir kitap.
Toprakları işgal edilmiş, ordusu olmayan, gücü kalmamıs bir milletin hürriyet ve istiklal için nasıl mücadele ettiğini ve bu özgür Cumhuriyetin nasıl kurulduğunu, ne kadar kıymetli olduğunu bizzat birinci ağızdan, o günleri elinde mavzeriyle, o günlere tanıklık eden bir kadının, bir eşin bir ananın dilinden okumak...
Çok zaman gözyaşlarıyla...
O gün bu topraklar için canlarını veren, mücadele eden bildiğimiz ya da bilemediğimiz tüm kahramanlara minnetle...
İlginç, cezbedici, dolu dolu bir hayat yaşamış Halide Edip Adıvar'ın yurtdışında iken yazdığı ve ilk orada telif edilen eseri Sinekli Bakkal..
Dönemin düşünce dünyasını şark ve garbın sanattan musikiye hayatın her alanında birbirinden nasıl ayrıldığını eski bir rahip olan Peregrini ile ham softa bir imamın torunu hafız Rabianın birlikte olmasıyla resmetmiş. Döneme; istibdata, hürriyete, o dönem Osmanlısinda sosyal hayatın nasıl olduğuna dair başucu eser.
Bunun yanında duyguları ve durumları öyle ebedi bir dille resmetmiş ki tek kelimeyle enfes...
Yeni yetme bir çocuğa ilk kitabını yaz ve tutması için de içine bolca erotizm koy deseler ancak bu kadarını yapabilirdi.
Dilden dile efsane diye yayılmasının merakıyla okudum ama bitirene kadar arada 5 kitap daha okudum. Yazılan herhangi bir eseri kötülemeyi sevmem ama bu kitaba da iyi diyemedim. Diğer kitaplarını elbette okumayacağım ama umuyorum ki bu ilk kitaptan sonra mesafe katetmiştir.
Zülfü Livaneli, zor olanı yapmış. Bir kadının dilinden okuyoruz hikayeyi ama kitap boyunca kendimizi hep bir kadının ruh dünyası içinde bulduğumuza göre bu zor olanı başarmış.
Kitap, kesinlikle okunması gereken, klasik olarak anılmayı hak edecek bir kitap.
3 farklı kadın; Ermeni, Müslüman ve yahudi. Ama benzer hikayeler ortak acılar. Bu üç kadın ve hikayeyi anlatan kadın Maya Duran üzerinden bir çok hikayeye dokunmuş. Bazen bir kitaba bu kadar hikaye sığdırmaya gerek var mı diye düşündüm ama olay örgüsü içerisinde bunlar hiç sırıtmıyor.
Hele kitap boyunca öğrendiğimiz her yeni bilgi bizi daha çok araştırmaya itiyorsa -ki benim gibi okuyucuların çoğu geçen olayları araştırmış hatta kesin Schubert-Serenade dinlemişlerdir.- çok başarılı demektir.
Tüm yazarların ve edip ruhluların yaptığı gibi; savaşan, savaşı ve öldürmeyi görev bilen toplumlara, devletlere bir isyan sesi. İnsan olmayı, erdemi, insanca yaşamayı öğreten bir rehber...
Var olsun Zülfü Livaneli..
Keyifli okumalar
Eğitim dediğimiz şey, özgür fikirlerin düşüncelerin tek tipe dönüştürülmesi eylemi. Kendi özgür irademizle hayat kurma yaşına gelene kadar, bize öğretilen-dayatılan yapılacaklar-yapılamayacaklar listesiyle farkında olmadan kendi kutsallar dairemizi, mecburiyetler listemizi oluşturmuş oluyoruz. Birgün bariyerler kaldırılsa ve özgürlük alanımız açılsa dahi kendi dar alanımızda yaşamaya mecbur hissediyoruz kendimizi.
Zweig, savaştan ve ülkesinden kaçan bir ressamın hala nasil olup da gelen bir kağıtla kendini ülkesine borçlu ve dönmeye kendini mecbur hissettiğini traji-komik bir üslupla anlatmış.
Her uzun hikayesi gibi yarım ve söylenecek çok şey varken gerisini okura bırakmış.
