Bir damla su ver bana ey çöl! Bari sen küsme.
Kalmadı hiçbir şeyim bak,günahım da yandı.
Yenilgiler bir tufan gibi çöktü üstüme.
Ülkem yıkıldı heyhat!
Ordugâhım da yandı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dostum güneşe bak, toprağa bak suya bak, buluta bak fakat arkana bakma
Kimin geldiği önemli değil kimin gelmediği de
Unutma, yolcu değişir yol değişir ama menzil değişmez
Yolcuya bakıp yolunu tanıma
Yola bak, yolcuyu tanı, yolcu hakkındaki kıymet hükmünü ona göre ver
Halil Cibran
Halil Cibran
Mezar
İnsan mezar gezdirir mi?
Al bu mânâ gözlüğünü tak, seyre çıkalım. Bir sen, bir ben, bir de Ravi olacak yanımızda. Sen kendini, ben seni; Ravi ise hikâye için ikimizi seyredecek. Ama ikilik yok efendim; bir ben, bir de hep ben.
Benler âleminin seyrinde soracağız sorumuzu:
İnsan mezar gezdirir mi?
Rüzgâr esiyor ve yağmur da başladı.
Sen kaçıyorsun, ben duruyorum; Ravi ise toprağın başında dans ediyor. Şaşırıyoruz…
Boynumda asılı gezdirdiğim küreğin yanına bir de kazma gerek.
Nereye gömeceğiz bu mezarı?
Ravi kahkaha atar.
“Hikâyelerinin toplamı kadar…”
Çıkıp bir mezarlıkta seyre dalarız.
Bak, şuradaki lavantalar senin; altındaki mezar benim.
Ravi uyuyor.
Hemen ayağımın dibinde.
“Uyan, Ravi.”