Umut denen o masalı, küçükken dinlemiştim
Büyüdükçe hayatın, sillesini yemiştim
Maddeye tapıyorlar, ruhtan eser kalmamış
Vicdan denen o terazi, çoktan çürüyüp paslanmış.
Adımı silin ordan, yarışınız sizin olsun!
O parlak yalanlarınız, bırakın da sizi boğsun.
Gölgesiyle kavgalı, bi' adamım ben artık
Hayallerim paramparça, defterim yırtık pırtık.
Gözlerimde uykusuzluk, ellerimde boş şişe
Yine aynı sokaktayım, dönüyorum geçmişe.
Kimse sormaz halimi, duvarlar gelir üstüme
Kafam yine dumanlı, ciğerimde ziftim var
Gülemiyorum nedense, içimde bi' keder var.
Gökyüzünde yıldız yok, bu şehrin üstü simsiyah
Nefes almak zor geliyor, dudaklarımda bi' ah.
Gözlerimin altı mor, uykusuzluk kanımda gezer
Dost dediğin gölgeler, güneş batınca çeker gider.
Ciğerimde duman, beynimin içi mezar
Yazsam ne fayda ulan? Kalemim anca hüsran yazar.
Düşmüşüm bir boşluğa, tutan yok ellerimden
Nefret ettim sahte olan o plastik gülüşlerden.