Beyza Öztürk
@balerinn
Size her şeyi anlatacağım.
tumblr.com/ifeelmythoughts
Bilgisayar Mühendisi
Muğla
44 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Yazıldığı döneme göre inanılmaz derecede güzel bir roman. Sanki benim yaşadıklarımı yaşatmış kahramanına gibi kendimi her yerinde buldum kitabın. Tek kötü yanı mutlu sonla bitmeyişi, içimde buruk bir heves kalmış gibi bir etki bıraktı, gerçek hayatta bulamadığımız mutlu sonu bu kitapta görmeyi isterdim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Göktaslarinin atmosferde yanmasina 'yildiz kaymasi' demisiz. Halley kuyruklu yildizi da ilk bulunan bir göktasi. 76 yilda bir dünyanin yakinindan geçer ve her geçisinde ilginç olaylar yasanmistir. Bir sonraki ziyareti ise 2061 yilinda olacak.
"Insanlar evrenin islerini anlamaya ne denli heves ederlerse etsinler, cüzi akillariyla Tanriya sinir koyamayacaklarini unutmamaliydilar; Tanri gözlenen bütün etkileri, insan aklinin alamayacagi sonsuz sayida olanakli yoldan biriyle gerceklestirmis olabilirdi."
Erkeklerin kadinlara nasil davranacagini ogrenmesi ana karninda olmuyor. Yasarken ogrenilmesi gereken seylerden biri de bu. Ama bizim ulkemizde kadina gercekten erkegin erkege davrandigi sekilde davranildigi icin kendini sevmeyen mutlu hissetmeyen kadinlarla dolu etraf. Bu kitapta da yine iki tane erkek var hareketleriyle kadinlara kendini onemsiz hissettiren. Erkegin "kotu" huylu olmasindan degil bilmediginden oldugunu cok iyi anlatiyor.
"Böyle bir huzur gelecekse her fırtınanın ardından, essin rüzgarlar ta ki ölümü uyandırana dek" Othello.
Vahşi çok vahşi uygar çok uygar. Bilgi kısıtlaması olmasaydı alfa++ kadını olmayı tercih ederdim.
Martin birçok yemek daveti alıyor, bazılarını da kabul ediyordu. İnsanlar sırf onu yemeğe davet etmek için bir yolunu bulup onunla tanışıyordu. Çaresizlik içinde kıvranıp açlıktan kırılırken hiç kimsenin onu yemeğe davet etmediği o günleri hatırladı. Yemeğe esas o zaman, boğazından lokma geçmediği için halsiz düştüğü, kıtlık çekip kilo verdiği dönemde ihtiyacı vardı. İşin içindeki paradoks da buydu. Yemeğe ihtiyacı olduğunda kimse yardımına yetişmemişti ve şimdi yüz bib öğün yemek satın alabilecek durumdayken, iştahını yitirmişken sağdan soldan yağmur gibi yemek daveti alıyordu. Ama neden? O farklı biri olmamıştı. Yaptığı tüm işler o dönemde bile bitirilmiş yazılardan ibaretti.
