"Burada birbirimizi bulmadan önce aynı âlemlerde yaşıyormuşuz fakat bambaşka yollardan yürümüşüz."
"Fazla güven saygıyı azaltır, sıradanlık küçümsenmeye mal olur, başkaları için fazla çaba harcamak bizi sömürülmeye çok elverişli kılar."
Reklam
Ortaokulda Reşat Nuri, Sait Faik, Orhan Kemal, Tarık Buğra vb. okuyan Nur ; liseye geçtikten sonra klasiklere yöneldi.
Başta Dostoyevski ve Rus edebiyatı, sonra Balzac, Stendhal, Hugo vb.
Ama bütün bu okumalar yaraya merhem olmuyordu.
“Beni yargılayanlar nasıl çaba harcadığımı bilselerdi bana böyle karşı çıkacakları yerde gözyaşlarımı silerlerdi.”
Murdar bir halden muhteşem bir maziye kanatlanmak gericilikse, her namuslu insan gericidir.
IV. Murat'a, Süleyman devrine dön! diye haykıran Koçi Bey'den Reşit Paşa'ya kadar Osmanlı Devleti'nin bütün islahatçıları gerici. Dante, yaşadığı çağdan iğrenir. Balzac eserini iki ezeli hakikatin ışığında yazar: kilise ve krallık. Dostoyevski maziye âşık. Dante gerici, Balzac gerici, Dostoyevski gerici!
Gerici, ilerici... Düşünce hürriyeti, bu mülevves kelimelerin esaretinden kurtulmakla başlar, düşünce hürriyeti ve düşünce namusu.
Lucien ister istemez her şeyde, iyilikte de kötülükte de aşırıya kaçan şair yaradılışı, ahlaksız olmaktan çok ahlaksızlıkla içli dışlı olmuş bir kızın içindeki meleği keşfetmişti; onu hâlâ bembeyaz, kanatlı, tertemiz ve gizemli görüyordu.
Reklam
Reklam