biz bencil yaratıklarız.
amma meraklıyız ressamı doktor
evsizi hırsız yapmaya.
hepimiz hikayenin o çocuklu kadınıyız
adama değer biçen.
tezgahtarıyız
çabalayıp duran adamı istediği biçme sokmak için.
satıcısıyız biz hikayenin
kendi doğrusunu dayatmaya uğraşan.
adama mantoyu, çocuğa hayallerini vermeyiz biz.
üstelik üzerimizdedir hepimizin
farketmesek de
o beyaz manto.
yani doğduğumuz anda
verilmiştir karar
uymak zorundayızdır topluma
çünkü değerimizi belirleyen
değerleridir toplumun
körü körüne inandırılırız buna
aştığımız anda
kimin çizdiğini bilmediğimiz
ve herkesin sorgusuz sualsiz kabullendiği
o çizgiyi
artık deliyizdir.
belki de hırsız.
beyaz mantolu adam mıyız?
aslında çepçevre saran her insanı
yine insanın sınırları