Baran Ak
@baranbilal34
Alıntı defteri olarak kullanıyorum.Arada incelemeler filan öyle yani...
54 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Bir idam kararın, infaz zamanı gelinceye kadar ki sürecini bizzat idam mahkumunun gözünden anlatan kitap. İdama mahkum edilen kişinin hayatından alınanları, çocuklarının durumunu ve idam cezasının gerekliliğini sorgulatan bir kitap.
Reklam
Neden bir şeye inanma ihtiyacı duyarız , neden inancımızı kaybettikten sonra onun yerini başka şeylerle dolduramayız ? Çünkü hayatın zorluklarından, korkularımızdan, yalnızlığımızdan, yoksulluğumuzdan dolayı dayanabileceğimiz bir şey ararız. Hayatın zorluklarına karşı gösterdiğimiz sabrın karşılıksız kalmamasını bize ilahi bir güç tarafından ödül olarak geri dönmesini umut ederiz. Hayatın mezara girdikten sonra bitmediğini asıl ondan sonra başladığına inanmak isteriz. İnancımızı yitirsek bile bunu başkasına söylemeye çekiniriz hatta bunu kendimize bile itiraf etmekte zorlanırız çünkü inançsız olduğumu kendimize yakıştırmayız. Her ne kadar içimizden gelmiyor olsada inançlıyken yaptığımız faaliyetleri inancımızı yitirdikten sonra da sürdürürüz. İşte George Orwell'ın bu kitabında -özellikle son kısımlarından- bunlar irdeleniyor. Monoton bir din hayatı yaşayan Dorothy'nin bir anda değişen hayatıyla beraber düşüncelerinin değişimi...
Ömer Hayyam ; Anı yaşamak gerektiğini , dünyaya bir kez geleceğimizi , bunun için hiçbir kısıtlamaya boyun eğmememizi istiyor. Tanrıyı sorguluyor bizi yaratanın o olduğunu ve bizim yaptıklarımızın sorumlusunun tanrı olduğunu söylüyor.Her dörtlükte kendimi bir şeyleri sorgularken buldum bazı kitapların 1000 satırda anlatacağı şeyleri Ömer Hayyam 4 dizede anlatıyor.
George Orwell'in okuduğum ikinci kitabı(ilki 1984). İki okuduğum kitabı da mükemmel bu yüzden tüm kitaplarını bitirmeyi düşünüyorum. Bir insanın fikirleri onca yıl sonra hala geçerliliğini korur mu ? Gerçekten saygı duyulası bir insan,yazar,dahi...Neyse kitaba geçelim.
İnsanlar hiçbir işe yaramayıp hayvanların efendisi olmasına, hayvanları köle gibi çalıştırıp sadece açlıktan ölmemelerine yetecek kadar yemek vermelerine isyan eden hayvanların devrim yapıyor .İlk başta daha iyi hissediyorlar ama sonra yavaş yavaş eskisinden daha kötü bir hal alıyor yaşamları ve işin garibi bunu farketmiyorlar.Snowball'ın kovulmasıyla ve hain ilan edilmesiyle başlıyor asıl olaylar. Napolèon yaptığı her diktatörlükte Bay Jones'in zamanını hatırlatıyor,Başlarına gelen her olayda Snowball'ı suçluyor , Hayvanları her kandırışında "Napolèon her zaman haklıdır" dedirtiyor, koyduğu kurallara kendisi uymuyor, domuzları her hayvandan üstün tutuyor.Düşman gördüğü insanlarla sonunda kendisi haşır neşir oluyor.Bi dakika ya bu bizim ülke değil mi ? :D
" (...) amok'un ne olduğunu biliyor musunuz?"
"amok mu?... galiba hatırlıyorum.... malezyalılarda görülen bir tür sarhoşluk.."
"sarhoşluktan öte bu.. çılgınlık, insanın öfkeden gözünün dönmesi... insanın korkunç, delice bir saplantıya kapılması, öyle ki hiçbir biçimde alkol zehirlenmesiyle kıyaslanamaz... ben oradayken bunun gibi birkaç vaka incelemiştim- başkaları söz konusu olunca insan her zaman mantıklı ve nesnel davranabiliyor- ancak bu vakaların kaynağının korkunç gizini çözememiştim... iklime bir bağlantısı var bunun, sinirlerin üzerinde fırtına gibi baskı yapan ve sonunda patlama noktasına getiren o boğucu, yoğun havayla... işte amok... evet amok, şöyle oluyor:bir malezyalı, herhangi bir siradan, kendi halinde adam içkisini içiyor... ruhsuz, ilgisiz, donuk bir biçimde oturuyor oracıkta... tıpkı benim odamda oturduğum gibi... sonra ansızın ayağa fırlıyor, hançerini kapıyor, sokağa fırlıyor... dosdoğru koşuyor, dosdoğru... nereye gittiğini bilmeden... yoluna ne çıkarsa, insan olsun havtan olsun hançerini saplıyor, akan kan onu daha da çıldırtıyor... ağzı köpürüyor, kudurmuş gibi uluyor... ama koşuyor, koşuyor, koşuyor, ne sağa bakıyor ne sola, acı acı haykırarak, elinde kanlı hançeriyle korkunç koşusunu sürdürüyor... köylerdeki insanlar bu amok koşucusunu hiçbir gücün durduramayacağını bilirler...o gelirken uyarmak için 'amok! amok!' diye haykırırlar ve herkes kaçışır... ama o bunları hiç duymadan koşar, hiç duymadan koşar, görmeden koşar, önüne çıkanı devirir.. sonunda kuduz bir köpeği vururcasına vurup öldürürler onu ya da ağzından köpükler çıkararak yere yığılıp kalır..."
Reklam