Gamze Güler
@barbarmodern
BM’nin tarihi toplantısından tam 30 yıl önce, İngiltere Yahudilere, içlerinden pek çoğunun beslediği düşü gerçekleştirmeleri için ilk elle tutulur fırsatı vermişti. Filistin’de bir yuva kurmak.
Bu işi de Dışişleri Bakanı Lord Arthur James Balfour’un 2 Kasım 1917 günü büyük bankacılar ailesinin İngiltere kanadı şefi Lord Walter Rothschild’e yazdığı 117 kelimelik basit bir mektupla yapmışlardı.
“Majestelerinin hükümeti” deniyordu mektupta, “Filistin’de Yahudi halkı için ulusal bir yuva kurulmasını olumlu mütalaa ediyor…
‘tabii Filistinde yaşayan ve Yahudi olmayan toplulukların yurttaşlık haklarıyla dinsel haklarına halel getirecek hiçbir şey yapılmayacağı açıkla bilinmelidir.’
29 Kasım 1947 soğuk bir cumartesi günü, ilk savaş mermilerinin Kudüs damlarına düşmesinden altı ay önce yeni kurulan Birleşmiş Milletler Örgütü’ne üye 56 ülke temsilcileri; Akdeniz’in doğu kıyısında yer alan, nüfusu Belçika nüfusunun beşte biri olan, Eskiçağ haritaları yapanlar için evrenin merkezi ve dünyanın başlangıcında bütün insanların yollarının yöneldiği bir toprak şeridinin, Filistin’in kaderini çizeceklerdi.
Bütün dillerde yahudileri eski ülkelerinde toplama isteğini dile getiren siyonizm sözcüğü bile Kudüs’ün merkezinde yükselen Sion Tepesi’nin adından geliyordu. İbranice’de Sion ‘seçilmiş’ anlamına geliyor, 25 yüzyıldan beri de İsrailliler için Kudüs’ü belirtiyordu.
“Burada her şeye bu kadar basit bir gözle bakan insanların arasında yaşamak bana güç gelecek. Bunlar için ölüm, hayat, günün her hadisesi, saadetler ve felaketler o kadar tabii şeylerdi ki..
halbuki ben masalı olan bir adamdım.”
