Ɓɑɾҽsϲɑ
@baresca
Çok bilinmeyenli denklem gibi karmakarışık ruh halim; yolumu kaybettiğim yokluklar ülkesinde varlığımı arıyor, bulamıyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
...dağ dağlığını tek başına yaşamaktan kurtulup silah sesini o kayadan bu kayaya çarparak uzun süre taşıyacaktı bağrında.
O kendi yolunun doğru olduğuna inanıyor. İnanmak insanı mutlu eder. Ben ise kendi yolumun doğru değil, zorunlu olduğunu biliyorum. Zorunluluk insana sıkıntı verir. İşte o zaman da ortaya benim gibi tepeden tırnağa mantık, tepeden tırnağa irade, sıkıcı bir adam çıkar.
Ne Final Ama!
Kitabı okurken kendimi bir dedektif edasıyla tahminler yürütürken buldum. Aslında birden fazla adayın içinde doğru olanı seçemediğim gibi kendimce birini suçladım. Ama kitabın son 20 sayfası bir forvet ustalığıyla kaleci olan beni ters köşeye yatırarak tahminlerimden çok daha farklı birinin katil olduğunu gözler önüne serdi.