“Ey ölüm terzileri, ev yıkıcılar, sürgün ustaları... Ey bir halkı dizlerinin üstünde görmekten gönenen sahte eşitlik! Ey korkuyu sevgi sanan aşağılık duygusu. Siyah ve beyaz dışında renk tanımayan alacakaranlık. Iki yanında iki süngüyle şımarık cesaret. Konuşmak yerine bağıran özgürlük. Ey gülerken ısıran iyilik, aşağılayan özveri, cezasız suç. Ey dağları düzlükle ölçmeye kalkan sığlık. Çokluğuna güvenen yanlışlık Bir suçu, daha büyük bir suçla hafifleten tükeniş. Kendinden korkan öfke. Kan ter uykulara yastık olan taş. Ey başkasının bahçesindeki gergedan. Bir halkın türküsünü odalarda boğacağını sanan sağırlık. Ey dağları evlerin üstüne yıkan cinnet.
Ey narcissus. Kan ve gözyaşı. Yalnız gövdesiyle var olan sev-gisizlik. Kendi ışığıyla yanan pervane. En yüce değeri zulüm olan ahlak! Ordularıyla soluk alan haksızlık. Ey kardeşliğin süregen kışı. Bir halkın onuruna yağan kar.
Size, BARIŞ deniliyor. Artık ölülerimizin ışıksız gözlerinden değil, güneşle yunmuş pencerelerden bakmak istiyoruz dünyaya. Ciğerlerimiz soldu dağlardan kopalı. Evimiz gökyüzüydü sizden önce. Bahçelerimizi yeniden kurmak istiyo-ruz. Göçersek biz istediğimiz için göçelim. Öleceğimiz yeri biz seçelim. Siz nasıl kendinizle göneniyorsanız, deniliyor, biz de kendimizle gönenelim. Bu rüzgâr bizim türkülerimizi de taşı-sın. Sokaklarımızdan çekin soğuk gölgelerinizi. Avlularımızda asker görmekten bıktık artık. Bulutların sesini unutturdu uçaklarınız. Çocuklarımızın evlerdeki boşluğu mezar taşlarından büyük. Kadınlarımız külden yataklarda yatmaktan bembeyaz kesildi. Ölerek değil yaşayarak çoğalmak istiyoruz…”
İnsanın Acısını İnsan Alır
İnsanın Acısını İnsan Alır
Çamura bulanmış bedenlerimizde,
Çatlayana kadar
Dörtnala savrulalım.
Ölüme denk düşünce yerle bir oluruz. 
ŞAİRBEY
ŞAİRBEYReklam
Kar tanelerinde muhteşem bir anlam gizlidir, o da birbirine zarar vermeden yol almanın mümkün olmasıdır...
Bu hikayeyi çok seviyorum.
Yaşlı bir Kızılderili, torunuyla konuşmaktadır. Ona der ki:
“Evlat, her insanın içinde iki kurdun savaşı vardır.
Biri kötüdür; kızgınlık, kıskançlık, açgözlülük, kin, adilik, yalanlar ve egodur.
Diğeri iyidir; neşe, barış, sevgi, umut, alçakgönüllülük, şefkat, empati ve doğruluktur.”
Torun bir süre düşünür ve sorar:
“Peki, büyükbaba, hangi kurt kazanır?”
Yaşlı adam sessizce cevap verir:
“Hangisini beslersen.”
— Yazarı bilinmiyor
"Kendi iç sesinle barıştığında, etrafındaki tüm karmaşa sessiz bir melodiye dönüşür. En büyük zenginlik, insanın kendi içiyle barış içinde olmasıdır."🪷💫✨
Reklam
Reklam