Medeniyet Tasavvuru Okumaları Kılavuzu/Alıntı
“Menderes’in asıldığı gün, bu topraklarda sadece bir siyasetçi değil, bu milletin kendi tarihiyle, kendi coğrafyasıyla barışma umudu da darağacına çekilmiştir” 
Yusuf Kaplan (Medeniyet Tasavvuru Okumaları Kılavuzu)İstanbul,MTO yayınları
Yusuf Kaplan (Medeniyet Tasavvuru Okumaları Kılavuzu)İstanbul,MTO yayınları
İçimizdeki eski bir odada, tozlu perdelerin arkasında bekler
terkedilmişlik. Gitmek, sadece bir mekânı terk etmek değildir; arkada bırakılan kalbin yankısıdır aslında. Ancak insan, o ıssızlığın ortasında bile gökyüzüne bakmaktan vazgeçmez. Işte tam orada, göğüs kafesimizin en derin köşesinde umut fısıldar: "Her kış, ardında bir bahar saklar."
Özlemek ise zamansız bir köprüdür; geçmişin sıcaklığıyla geleceğin belirsizliği arasında uzanan... Gidenlerin bıraktığı boşluk, yavaşça olgunlaşan bir sabra dönüşür. Bugün, belki de o boşlukla barışma günüdür. Çünkü biliriz ki, en çok özlenenler, kalpte en derin izi bırakanlardır. Umut, terkedilmiş sokakların bile bir gün yeniden çiçek açacağına inanmaktır.
Reklam
'Ver elini karlı dağlar aşalım, bayramlaşalım..'
Ezelden beri bayramlar, küslerin barışma, uzakta olanların da kavuşma günleridir. Biriyle kavuşalım artık demenin en tatlı yollarından biri de gel bayramlaşalım demek olsa gerek.. Hayırlı bayramlar diliyorum.🤍
DOĞA AHLAKİ DEĞİLDİREvrim
Bireylerin sürülerinden uzaklaşması durumu pek çok hayvanda benzer şekilde görülür. Özellikle çiftleşme dönemi geldiğinde bulunduğu grubun belli üyeleri farklı topluluklara yönelir. Bu davranışın temel amacı, ensesti yani yakın akraba çiftleşmesini önlemek dolayısıyla genetik çeşitliliği korumaktır. Bu durum ise evrimsel biyolojinin en hayret verici noktalarından biridir. Çünkü görünüşte bilinçli gibi davranan bu durum aslında sadece doğal seçilimden doğmuş bir adaptasyondur.
Hayvanlar “anneyle çiftleşmeyeyim” diye düşünmezler. Ancak doğal seçilim, tesadüfi olarak yakın akrabayla çiftleşmeyen bireylerin soyunun daha sağlıklı olduğunu fark ettirir. Bu durumsa sonuçların seçilim üzerindeki etkisiyle ortaya çıkar. Yakın akrabayla çiftleşenlerin yavruları daha zayıf olur, hastalıklara daha açık ve bağışıksız hale gelir. Hatta yavrular ölü doğar. Buna karşılık farklı gen havuzlarından gelen eşlerle çiftleşenlerin yavruları daha güçlü olur ve hayatta kalma olasılığı artar. Evrimsel biyoloji bu şekilde işler ve doğal seçilim sadece güçlü soyları korur.
Uzun vadede, ensest eğilim göstermeyen, yani tesadüfen sürüden uzaklaşma eğilimi olan bireyler daha çok yaşar. Böylelikle de daha çok ürer. Bu davranışı destekleyen genler, nesilden nesile aktarılır ve böylece sürüden uzaklaşma eğilimi popülasyonda aslında bilinçliymiş gibi yayılır. Doğada bu süreç sanki akıllıca planlamış gibi görünür, ancak aslında bu, milyonlarca yıl süren deneme-yanılma ve elenme sürecinin bir ürünüdür.
Sürüden ayrılma davranışı öğrenilmez; genetik olarak kodlanmış bir içgüdüdür. Bu içgüdü, milyonlarca yıllık doğal seçilim sürecinde ensesti önleyen bir adaptasyon haline gelmiştir. İnsan türü de tıpkı diğer memeliler gibi, yakın akraba çiftleşmesinin genetik zararlarını evrimsel süreçte öğrenmiştir.
Reklam
Reklam