Barış Ateş
@barsates
querencia .
Dikkat ! Sadece yalnızlar okuyabilir ?:)
Yazarın okuduğum ilk kitabı . Tesadüf eseri sosyal medya vesilesiyle fark ettiğim isminin ve kapak fotoğrafının ilgimi çekmesi sonucu okumaya karar
verdim .
Kitaba başlamadan önce kitabın isminin yazarın hayatıyla ilgili bir bağlantısı var mı diye merak ettim . Haliyle küçük bir araştırmam sonrası oldukça hüzünlü bir geçmişin sonucu kaleme aldığını ve kitaba böyle bir isim vermesinin açıkça bağlantısını doğrular nitelikteydi .
Gelelim Fourneir amcamın bu bağıra bağıra #TekYalnızBenDeğilim diyen kitabın içeriğine . Kitap isminin hakkını çok net veriyor . Hatta eksiği yok fazlası var :) Yalnızlığını yer yer çok sade bir dille , yer yerde bağıra bağıra duyurmak istediği kısa metinler tarzı okuyucu sıkmadan bir solukta okunacak bir kitap.
Dünya üzerinde annesini , babasını , eşini ve en son da çok sevdiği kedisini de kaybeden adamın bu dünya da yalnız kalmış hatta yapayalnız kalmış bir adamın öyküsü. Yalnızlığın bu denli tanımlarımı bazı yerlerinde aşırıya kaçarakta işlemiş olsa da açıkçası kendini yalnız hissetmeyen birinin bile Fourneir’in yalnızlığına kör ve sağır kalması söz konusu değil . Yazarın yalnızlığını anlatmasından ziyade gerçekten de yalnızlığı anlamayı , tanımlayı ve anlamlandırmayı seçmesi gözden kaçmıyor .
Çokça alıntı aldığım yalnızlığın hangi durumlarda gerçekten yalnızlık olarak tanımlanacağı yalnızlığa hangi çerçeve üzerinde baktığını bu denli bazılarımız için çokça sorun bazılarımız için bir tercih sonucu gelişen bu durumun insan üzerindeki etkisi ve bunun sonuçları üzerinde düşünmeme sebebiyet verdiğini açıkça belirtebilirim .
Kendi adıma iyiki @Jean-Luis Fournier ile karşılaştım . Yazarın diğer kitaplarını okumam için gayet iyi bir başlangıç kitabı olduğunu düşünüyorum.
Vaktinizi ayırırsanız yalnızlığınızdan bir şey eksilmez :)
Tam tersine
Çok akıcı ve gerçekten kaliteli bir kaleme sahip olan Stefan Zweig gerçek bir kurgusal bir hikaye yazmış.Sayfa sayısı az olmasına rağmen uzun soluklu bir hikâyedir.
New York'tan Buenos Aires'e giden bir yolcu gemisinde yaşanan olayları ve satranç turnuvasını anlatan kitapta Dr.B,adında bir yolcunun strançla nasıl tanıştığını,tanışırken bunu hangi koşullarda nasıl öğrendiğini ve hayatında ne noktaya geldiğini çok güçlü bir üslupla anlatıyor.
İki zıt karaktere sahip olan Dr. B, ile Mirko Czentoviç(dönemin satranç şampiyonu)adından kurgusal bir satranç şampiyonu ile karşı karşıya gelişini ve dönemin şartlarını çok başarılı bir şekilde sembolize ediyor.
Her ne kadar kurgusal bir hikâye de olsa yaşadığı döneme çok ince göndermeler yaparak kişileştirmeler ile gerçek bağlantılar kuruyor.
İncelememe son verirken Stefan Zweig'in bu sözünü paylaşarak son vermek istiyorum.
"Durumun korkunçluğu nedeniyle,bir Siyah Ben ve bir de Beyaz Ben olmak üzere ,bu iki parçaya ayrılmayı en azından denemek zorundayım,çevremi soran o korkunç hiçliğin altında ezilmemek için."
Okuyun,okutturun...
'İşçi B'nin Hikâyeleri' ,Alman Peter Maiwald'in bir işçinin yaşam sıkıntılarını,Hitler faşizmini anlattığı şiirlerinden oluşuyor.Kıvrak zekâlı,hazırcevap ve nüktedan işçi B,işçi kardeşlerine sömürü ilişkilerinde komşuluk sorunlarını kadar bütün güncel ve toplumsal konularda fikirler verip okurlarını düşünmeye sevk ediyor.
Kitap her ne kadar İşçi B'nin Hikâyeleri olsada onun hikayeleri gerçekten tüm işçilerin hikayesidir.
İşçi B, dünyadaki var olan her sorun üzerinde görüş bildiriyor,yaşamın her alanındaki sömürüyü kimi zaman acı acı gülümseyerek kimi zaman iğneli bir dille durumu açıklayarak karşı çıkıyor."İşçi B'nin Hikâyeleri ",5 bölümden oluşuyor.
Kitabın arka kapağında yazıldığı gibi gerçekten ," Okurken onun bir Alman olduğunu unuturuz,sanki Türkiye'nin herhangi bir fabrikasındaki bir işçiyi dinler gibi oluyoruz."
