Çalışma odasında güldü. Gülümsemesi hiç hoş değil, yapay gibi. Sonra ensesini kaşıdı, arkasına baktı, bu sırada sarf ettiği yeni bir kelimeyi kaydettim: Burjuvalar. Küfretti. Küfürleri metodik, kesintisiz ve görünüşe göre tümüyle anlamsız. Biraz fonografik karakterde: Sanki bu varlık daha önce bir yerlerde küfürlü konuşmaları duymuş, farkında olmadan beynine kaydetmiş de şimdi yığınlar halinde geri kusuyor gibi. Ne diyorum ben, psikiyatr falan değilim ki!