Puan vermedi·584 syf.··
Beğendi
·2023 17. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 16 Nisan 2023 00:19
Aeden küçük bir gezen ve 18 ırktan oluyor. Bunlardan sadece bir aile insan ırkından.Baruh baba,Surza (anne), Jax (küçük kardeş,)Sonje(erkek) sonradan aileye dahil olan Numi(kız) öyle belirtmemin sebebi Sonje karakterini ilk başta kız zannetmiştim :) Kendi üreten ,sağlıklı beslenen,teknoloji konusunda en üst seviye olan bir topluluktur. Numi'nin diğer aileye göre çok açık tenli olması ve kendi annesi merak edip sorgulaması ile ,düşünce hızıyla Sonjeyle dünyaya gelip ve bundan sonra olayların başlaması. Gerçekleri yazar öyle bir işlemişki etkilenmemek mümkün değil. Mesela ben iyiki makyaj kullanmıyorum dedim. Bir bölümde sonjenin küçük bir çikolata yemesi ile zehirlenmesi ,insanların çok zeki olupta hep tüketmesi üretememesi ,akıllarının hep kötülüğe işlemesi .... Çok çok anlamlı ve bir çok bilgi veren bir kitap. Okuyun okutturun insana birşey katan kitaplar iyiki var. Yazarın kalemine sağlık. Hiç sıkılmadan keyf alarak okudum. Okuyacaklara şimdiden Keyfli okumalar...
Puan vermedi·584 syf.·
2022 77. kitabı
Azra Kohen önceki üçlemesinde de olduğu gibi bu kitabında da hayvanlardan, doğaya, tevekkülden insanlığa, enerjiden bankalara, kozmetikten beslendiğimiz gıdaya, üretimden tüketime ve daha faydalı onlarca bilgiyi aktarmış bize hem de roman tadında okutarak.
İnsanlığı, dünyayı, varoluşumuzu nasıl da anlamadığımızı o kadar iyi tahlil edip yazmış ki, şekilciliğimizden, egomuza, vurdumduymazlığımızdan robot gibi yaşamamıza, hayatın anlamını görmezden gelip nasıl da hunharca günlerimizi harcadığımıza dikkat çekmiş.
Sonje ile Numi'nin çelişkisinde göreceğiz kendimizi, aşklarında tanıdık gelecek yaşadıklarımız, azimlerinde umutlanıp biz de yapabilirizi düşüneceğiz, Baruh Baba ile ayrıntıyı görüp telepati, empatiyi öğreneceğiz, Usta'dan hayatın özünde bir olduğumuzu...
Canlıya ve maddeye olan sevgi, saygıyı ilmek ilmek işlemiş, yargılarımızdan kurtulup Yaradan'a tekamüle sevgiden geçeceğimizi anlatmış...
Çok daha fazlasını anlatmış, çok güzel aktarmış kalemine, yüreğine sağlık...
İyi okumalar dilerim.
Kitap da dilinin sadeliği, anlatımın samimiyeti ve birçok konunun dahil hayvanlardan, doğaya, tevekkülden insanlığa, enerjiden bankalara, kozmetikten beslendiğimiz gıdaya, üretimden tüketime ve daha faydalı onlarca bilgiyi aktarmış bize hem de roman tadında okutarak.
İnsanlığı, dünyayı, varoluşumuzu nasıl da anlamadığımızı o kadar iyi tahlil edip yazmış ki, şekilciliğimizden, egomuza, vurdumduymazlığımızdan robot gibi yaşamamıza, hayatın anlamını görmezden gelip nasıl da hunharca günlerimizi harcadığımıza dikkat çekmiş.
Sonje ile Numi'nin çelişkisinde göreceğiz kendimizi, aşklarında tanıdık gelecek yaşadıklarımız, azimlerinde umutlanıp biz de yapabilirizi düşüneceğiz, Baruh Baba ile ayrıntıyı görüp telepati, empatiyi öğreneceğiz, Usta'dan hayatın özünde bir olduğumuzu.
Canlıya ve maddeye olan sevgi, saygıyı ilmek ilmek işlemiş, yargılarımızdan kurtulup Yaradan'a tekamüle sevgiden geçeceğimizi anlatmış Azra Kohen.
Azra Kohen'den beklentim çok daha fazlaydı. Fi,Pi,Çi serisini okuduğum için Aeden kitabında çıtayı biraz daha yükseltmiştir diye düşündüm ama kitabın son 100 sayfasını zorla bitirdim.
Arileri nasıl yendiler, ordan nasıl çıktılar ve kim çıkardı? Kitapta bu yazmıyor ve dünya ondan sonra nasıl bir yer oldu yazmıyor, bu kadar ayrıntıcı bir kitapta bunlar da yer almalıydı bence. Aeden'deki yaşayan varlıklar çok fazla yer almış bence, romanda ütopya yaratılmaya çalışılırken biraz dozu kaçırılmış sanki. Baruh Baba her şeyi bilen kişi doğal olarak çocuklara onun bir şeyler katması gerek ama çok soru sormayın amacınızdan çıkarsınıza gelen bir cümle kuruyor sonlara doğru bu beni rahatsız etti okurken, bence baba daha açıklayıcı teşvik edici olmalıydı. Bir çok soruyu cevaplamak istemiyor herkesin kendinin deneyimlemesi gerektiğini savunuyor ama Aeden insanları zaten tekamüldeler babanın rolü biraz değiştirilebilir. Bir de Numi'nin annesinin ve babasının nerede olduğundan, neden Aeden'e geldiğinden, ailesini bulup bulamamasından bahsedilmemiş. Roman biraz eksik kaldı benim için.
10/10
2017 1. kitabı
Fi, Çi, Pi üçlüsünden sonra tabii ki çok büyük bir beklenti ile başladım kitaba ve fazlasıyla tatmin oldum diyebilirim. Dilinin sadeliği, anlatımın samimiyeti ve birçok konunun dahil olduğu bu harika kitabı tavsiye ederim.
Azra Kohen önceki üçlemesinde de olduğu gibi bu kitabında da hayvanlardan, doğaya, tevekkülden insanlığa, enerjiden bankalara, kozmetikten beslendiğimiz gıdaya, üretimden tüketime ve daha faydalı onlarca bilgiyi aktarmış bize hem de roman tadında okutarak.
İnsanlığı, dünyayı, varoluşumuzu nasıl da anlamadığımızı o kadar iyi tahlil edip yazmış ki, şekilciliğimizden, egomuza, vurdumduymazlığımızdan robot gibi yaşamamıza, hayatın anlamını görmezden gelip nasıl da hunharca günlerimizi harcadığımıza dikkat çekmiş.
Sonje ile Numi'nin çelişkisinde göreceğiz kendimizi, aşklarında tanıdık gelecek yaşadıklarımız, azimlerinde umutlanıp biz de yapabilirizi düşüneceğiz, Baruh Baba ile ayrıntıyı görüp telepati, empatiyi öğreneceğiz, Usta'dan hayatın özünde bir olduğumuzu...
Canlıya ve maddeye olan sevgi, saygıyı ilmek ilmek işlemiş, yargılarımızdan kurtulup Yaradan'a tekamüle sevgiden geçeceğimizi anlatmış...
Çok daha fazlasını anlatmış, çok güzel aktarmış kalemine, yüreğine sağlık...
İyi okumalar dilerim.