O kadar çok kitap okudum (buraya hepsini eklemek o kadar uzun surer ki ) hala anlamına varamadigim, aradigim bulamadigim , kendimde çözemediğim seyler var. Insanın izlerken, dinlerken, koklarken, yaşarken öğrendiklerini hic bir kitap yazamıyor . Çünkü benim gözümle görmedi, benim kulağımla duymadı , benim kalbimle yanmadı .Kimse savaşmadan savaşı , sevişmeden sevişmeyi kitaplardan okuyarak anlayamaz.Hatta bazı şeyler sadece yaşanır. Yaşadığım aşka varan bi kitap henüz yazılmadı mesela.Yazilmayacak da. Ben bile yazamam.
Okuduğum her eser ya olmak isteyip de olamadıklarımı anlatıyor ya da özlemlerimi aşklarımı anılarımı kanırtıyor . Umutlandigim tek nokta , bu kitaplari yazan insanlar gibi insanlarin yasadigini bilmek . Bu beni yasamaya ikna edebilir .
Çok okumaktan yana değil çok gezip görüp insan tanımaktan yanayım artık.
Her şeyi zaman varken yapmak gerek.
Geciktirilmiş sözler, askıya alınmış hayaller,
ertelenmiş itiraflar, gerçekleştirilmeyen buluşmalar...
Bir gün hepsi size pişmanlık olarak geri dönmeden önce, henüz vakit varken...
Murathan Mungan
...kendi payıma ben dünyayı rüyalarımla keşfetmeye çalıştım. bu yeterince cesur olmadığımın bir göstergesi olabilir. aynı hatayı senin de yapmana yol açmak istemiyorum. sana izin veriyorum, git. git ve benim göremediklerimi gör, benim dokunamadıklarıma dokun, sevemediklerimi sev ve hatta, bu babanın çekmeye cesaret edemediği acıları çek. dünyadan ve onun binbir halinden korkma.