A^^
@baruut
Zenginlik bilgeye göre köle, budalaya göre efendi konumundadır. Bilge zenginliğe hiç önem vermez, sizin içinse zenginlik her şeydir; zenginliğe, sanki biri size, ona ebediyen sahip olacağınıza dair söz vermiş gibi, davranıyor ve bağlanıyorsunuz, bilge ise fakirliği en çok, zenginliğin tam ortasında dururken düşünür.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ünlü Sokrates sana şunu söyleyecek: "Beni tüm soylara muzaffer kıl, ister Bacchus'un keyif dolu arabası zaferimi kutlarken beni güneşin doğuşundan Thebae'a kadar taşısın, ister ulusların kralları benden yasaları öğrenmek istesin, ister her yandan bir tanrı gibi selamlanayım, ben ziyadesiyle bir insan olduğumu düşüneceğim. Böylesine büyük bir yüceliğe kafa üstü yere çakılma talihsizliğini ekle; gurur ve acımasız olan muzaffer bir komutanın geçişini şenlendirmek için yabancı bir el arabasına konayım, kendi arabamda durmama kıyasla başkasının arabasında daha aşağılanarak taşınıyor olmayacağım."O halde bundan çıkan sonuç ne? Her şeye rağmen, yenmektense ele geçirilmeyi tercih ederim.
Beni çok şatafatlı bir eve koy, herkesin altın ve gümüş kullandığı bir yere koy, bana ait olsalar bile yine de onların benim dışımda şeyler olduğundan hiç kuşku duymayacağım. Beni Sublicius Köprüsü'ne götür ve dilencilerin arasına koy, yine de kendimi küçük görmeyeceğim, zira dilenmek için elini uzatan insanların arasında oturuyor olacağım. Öyle ya, ölme olasılığı bulunan bir insan bir parça ekmekten yoksun olsa ne olur, olmasa ne olur. O halde bundan ne anlaşılıyor? Köprüdense o gösterişli evi tercih ederim. Beni pahalı mobilyaların ve lüks eşyaların arasına koy; yumuşak harmanim olacak ve misafirlerim mor divana yaslanacak diye daha bahtiyar olduğuma inanmayacağım. Minderlerimi değiştir; yorgun boynum bir avuç samana dayanıyor, eski giysi parçalarının arasına atılan bir Circus minderi üzerinde yatıyorum diye daha zavallı olmayacağım. O halde bundan ne anlaşılıyor? Ruhumun durumunu, çıplak omuzlarımı ve yara bere içinde ayaklarımı sergileyerek değil, üzerimde toga, ayağımda da ayakkabılarla göstermeyi tercih ederim. Tüm günlerim arzuladığım gibi geçiyor, öncekilere yeni keyifler ekleniyor, bu yüzden şişinip durmayacağım. Zamanın bu lütfunu tersine çevir, o noktada ruhum sürekli bir kaybın, acının ve türlü türlü düşmanca saldırının olumsuz etkisi altında olsun, şikâyetsiz saatim geçmesin, ben yine de bu nedenle kendime en zavallı insanlar arasında yer alan bir zavallı demeyeceğim, bu nedenle tek bir günü bile lanetlemeyeceğim, hiçbir gün bana kararmış gibi görünmeyecek. O halde bundan ne anlaşılıyor? Acılarımı bastırmaktansa, sevinçlerimi dizginlemeyi tercih ediyorum."
Zenginliğin bende nasıl farklı bir yeri olduğunu mu öğrenmek istiyorsun? Zenginlik gittiğinde benden kendisi dışında hiçbir şeyi götürmez, oysa o senden ayrıldığında sen sersemleyeceksin ve onun tarafından terk edilmiş görüneceksin, zenginliğin bende bir yeri var ama sende en yüksek yerde bulunuyor, sonuç olarak zenginlik bana ait ama sen zenginliğe aitsin.