Kaygılı temaşa;
…kitabı karıştırırken aklıma Chateaubriand geldi. Combourg ormanlarının o bitmek bilmeyen kasvetli ağaçları arasında yürürken içine çöken o ilk gençlik hüznü... İnsan ruhunun o karanlık dehlizlerinde gezinirken, bazen akademik bir metnin soğuk satırları arasında aniden kendi çıplak trajedinizle karşılaşırsınız. Kitabın kapak resmi ne kadar mesafeli ve akademik duruyorsa, anlattığı şey o kadar biziz aslında. O bitmek bilmeyen gece yarısı uyanmaları.
Kitap özünde çok eski bir felsefi ayrımı netleştirmeye çalışıyor: korku ile kaygıyı. Karşınıza ansızın vahşi bir hayvan çıktığında hissettiğiniz şey korkudur, nesnesi bellidir ve insanı hayatta tutar. Fakat o ne idüğü belirsiz, odada yalnızken içimizi kemiren o bulanık gölge... İşte o anksiyete. Nedensiz, bir bahaneden bütünüyle yoksun. Geliyor ve insanı, düşmanın aniden bastırdığı, tüfeği bir yanda, heybesi bir yanda kalmış şaşkın bir asker gibi dımdızlak bırakıyor ortada.
Louis Jouvet’yi düşünün mesela. Ünlü oyununun beş yüzüncü temsiline çıkarken sahne arkasında kan ter içinde kalışı, psikosomatik bir egzamayla boğuşması... Muazzam bir aktör olmanız, yüzlerce kez alkışlanmanız içteki o bilinçdışı boşluğun patlamasını engellemeye yetmiyor. İnsan sahnede ne kadar devleşirse devleşsin, kulisin o karanlık köşesinde kendi Hilflosigkeit’ıyla, yani o mutlak çaresizliğiyle baş başa kalıyor.
Burada akıl, ister istemez Yerkes-Dodson eğrisine kayıyor. Kitaptaki o şema o kadar tuhaf bir gerçeği fısıldıyor ki: Kaygı arttıkça performans önce yükseliyor, insanı yaratıcı kılıyor ama o görünmez dozu bir kez aştınız mı, tepe taklak aşağı. Tıpkı gotik blues riflerindeki o tekinsiz hüzün gibi. Karanlık belli bir ritimdeyken ruhu besliyor, kelimeleri doğuruyor ama frekans saptığında mutlak bir felç hali.
Kuantum dolanıklığı gibi bir şey
Dili içeriği açısından oldukça akıcı bir kitaptı. Kitabın olumsuza bakmaktansa olumlu örneklere bakarak anlam çıkarmak bakış açısını da sevdim. İlişkiler için baş ucu kitabı diyebilirim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
️Devlet-i Aliyye'nin kuruluş, Harem, kıyafet, tevazu, yönetim ve yaşam sifreleri hakkında merak edilen çoğu şeyin cevabını alabileceğiniz bir baş ucu eseri. Seneler önce kitabi aldığım sahaf, iyi kitap seçmişsiniz demişti. Haksiz değilmiş. #okudumbitti
Dünyanın Gürültüsünde Ruhunu Korumak İsteyenlerin Baş Ucu Kitabı
Matt Haig’in Nevrotik Bir Gezegenden Notlar kitabını az önce bitirdim ve içimde kelimelerle tarif etmesi güç bir hafifleme var. Şunu çok net söyleyebilirim: Kitaba başlamadan önceki ben ile şu anki bitiren ben arasında gerçekten çok büyük bir fark var.
Yaşadığımız çağ bizi sürekli daha hızlı olmaya, her şeye yetişmeye ve durmaksızın tüketmeye zorluyor. Bu kaosun içinde zihnimizin hastalanması, kaygılarımızın büyümesi o kadar normal ki... Yazar, tam da bu noktada kendi kırılganlıklarını ve deneyimlerini öyle samimi bir dille paylaşıyor ki, okurken yalnız olmadığınızı derinden hissediyorsunuz.
Kitabı okurken elimden kalemi hiç düşürmedim; neredeyse her satırın altını çizmek istedim. Hızlıca okunup bitirilecek bir kurgu değil bu; her bölümünde durup düşünmek, sakinleşmek ve yavaşça sindirmek gerekiyor. İçsel bir disiplin kazanmak, zihni modern dünyanın toksikliğinden arındırmak isteyen herkesin kütüphanesinde mutlaka bulunması gereken tam bir baş ucu kitabı.
Kitabı çok beğendim çünkü bize unuttuğumuz en insani şeyi hatırlatıyor: Sadece 'olmak' ve nefes almak, her şeye yetişmeye çalışmaktan çok daha değerli. Gözüm kapalı tavsiyemdir, sakin bir zamanınızda ruhunuza bu iyiliği yapın.
Puan vermedi·590 syf.··
Beğendi
·2026 12. kitabı
·49 günde okudu
·Okunma: 14 Haziran 2026 20:20
Bitti diye ağladığım baş ucu kitabım.
İlk defa bir kitap için inceleme yazıcam
Okumakta geciktiğim ama onun bana en güzel zamanda ilaç gibi geldiği bülbülüm.
Kitabın edebi dilini çok beğendim
Hiç sıkmadı bir nefeste okunabilir
Okurken sizi asrı sadette dolaştırıyor
Hiç bir kitaba bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum
Iskender palayı ilk defa okudum ama kesinlikle son olmayacak.
Osmanlı'dan Cumhuriyet'e JANDARMA Timaş Ocak 2020 ist.Tarih
Türk Jandarma Teşkilatlanması hakkında çalışılmış olduğu “Osmanlı’dan Cumhuriyet’e JANDARMA : Kuruluş – Teşkilat ve Mücadele (1903-1938) muazzam bir ana kaynak eserdir. 3bölümden oluşmaktadır. 1.bölümü, Modern Jandarmaya Giden Yol, 2.bölümü, Savaş, mütareke-mücadele, Birinci Dünya Savaşı’nda Jandarma, 3.bölüm Cumhuriyet Devri Jandarma Teşkilatı olarak ana başlıklar üzerinde 137 yerli ve yabancı ve devlet arşivleri, resmi raporlar oluşturulmuş kaynak ve 6 adet resmi kurum arşiv 9 adet resmi yayınlanan evraklar 10 adet süreli yayınlar dergi ve gazeteler çok harika baş yapıt olarak özenle hazırlanmış mihenk taşı baş ucu eserdir. Bu alanda muazzam ana kaynak olan şahane eserde, erken dönemdeki Jandarma Teşkilatlanması ile başlıyor ardından Birinci Cihan Harbi, Mondors Mütarekesi ve Milli Mücadele Dönemi sonra da Türkiye Cumhuriyeti Dönemi’ne uzanan teşkilatlanma tarihi üzerine çalışılmış bir eserdir. Hele özellikle son sayfalarında ise harika kağıt ile basımı olan kuruluşundan günümüze Jandarma Teşkilatı’nın harika üniformaları da sergilenmektedir. Üstelik içinde ise muhtelif tablolar ve harika matematik cetveller de mevcuttur. Ana kaynaktır mihenk taşıdır.