+Babam asla değişmeyecek.
-Kesinlikle haklısın. Değişmeyecek.
Tatlım, önünde koskoca bir hayat var. Muhteşem bir zekân ve iyi bir kalbin var. Her şeyi başarabilirsin. Onu affet Tuff. Affet ki bu muhteşem günün tadını çıkarabilesin.
-The Prize Winner of Defiance
Öncü Sûfîler (3 Cilt Takım)’de bitime 390 sayfa kaldı.
Bu ay bitecek inşallah. Hadi Tâhir başarabilirsin. Ara vermeden her gün okusan bitecek, yeter ki ara verme.
🙂Reklam
54. BÖLÜM
🌹 İnci 🌹
Sabahın ilk ışıkları, odanın ağır perdelerini delip içeri sızarken zihnimde iki zıt kutup çarpışıyordu: Bir yanda dinmek bilmeyen huzursuz sızı, diğer yanda günün getireceği belirsizliğe duyulan çocuksu umut. Otelin her şeyiyle eğreti ve geçici güvenliğinden sıyrılmak, dışarıdaki gerçek dünyaya adım atmak her zamankinden daha zordu. Aslı, beni evime bırakırken, yol boyunca dökülen "akıl" damlaları, sessizliği bozan birer savaş narası gibi kulaklarımda çınlıyordu:
"Bu adamı kaçırma, İnci"
"Aşkın için savaş, İnci."
"Düğünümde sapsız üzüm olma, İnci!"
Bense içimde kopan fırtınaları saklamak istercesine, sadece kelimelerin en renksiz haliyle ona karşılık veriyordum.
"Hı hı,"
"Tamam,"
"Olur..."
Zihnim başka yerde, kalbim ise çoktan başka zaman dilimine doğru yola çıkmıştı bile... Eve girdiğimde duvarların bile beni değil, Serkan'ı beklediğini hissettim. Eşyalar yabancılaşmış, sessizlik ise onun sesini her an köşeden duyacakmışım gibi gergin bir ipe dönüşmüştü. Elim telefona her gidişinde, ekranda onun adını görme arzusuyla sarsılıyordum. Parmak uçlarımda yürüdüm; sanki sert basarsam bu narin umut kırılıp dökülecekti. Hızla üzerimdeki yorgun ağırlığı atıp kendimi duşun canlandırıcı buharına bıraktım. Su damlaları tenimden süzülürken, zihnimdeki karmaşayı da beraberinde götürsün istedim. Ardından, vücudumu saran uzun kollu siyah triko elbiseyi giydim. Saçımı özenle örüp başıma o meşhur ressam modeli siyah beremi taktım ve son dokunuş olarak, bordo kaşe kabanımı omuzlarıma attım. Aynada kendime baktım: Hazırdım.
Siyah omuz çantamı koluma takıp kapıyı arkamdan kilitledim. Basamakları yavaş yavaş, her adımın ağırlığını hissederek indim. Apartman kapısına yöneldiğim an, siyah camların ardından binaya doğru gelmekte olan adamın silueti
İlk kısım olan "Naseba naru" ("Yaparsan başarabilirsin"), zorluklarla karşı karşıya kalan insanları cesaretlendirmek için kullanılan en ünlü Japon sözlerinden biridir. Bir şeyi yapamayacağınıza dair nedenler bulup şikayet etmeyin; bunun yerine, o şeyi nasıl yapabileceğinizi düşünmeye çalışın ve fikirlerinizi hayata geçirin.
Reklam
Reklam