Şair coşuyordu: “Fecirle uyanan kuş yalnız yiyecek aramaz. Kanatları yorulma bilmeden göğün davetine cevap verir. Işığa neşideler terennüm eder hançeresi. Bizim de şafağa karşı ödevimiz var: bir olan’ı, renk ve sınıf farkı tanımayan’ı, hepimizi nimete gark eden’i anmak.”