Cinsini Sevdiğim Cinsine Çeker :D
Freida mcfadden beni her zaman RS'den kurtarmıştır. Kusursuz Çocuk kitabını bir günde bitirdim. Sıkıcı değil anlatımı kısa ve akıcı. Merak var ya o merak hep diri kalıyor. Bu kadın cidden başarıyor bu işi. Kitabı bir noktada tahmin etmeyi başardım. Bunun için yeterince Freida okuyucusu olmanız gereklidir. :D
Kitabın konusundan kısaca bahsetmek istiyorum.
Liam başarılı ve çoğu öğretmeninin favorisi olan bir lise öğrencisidir. Aynı zamanda annesi Erika'nın favori çocuğudur. Tam olarak kusursuz parmakla gösterilen bir çocuktur.
Taa ki iki dedektif bir akşam kapılarını çalıp Liam'la konuşmak isteyene kadar. Kasabada bir kız kaybolmuştur ve onu en son gören kişi Liam'dır.
Erika oğlunun kusurlarıyla yüzleşmeye başladıkça gerçekler giderek ağırlaşır. Çünkü Liam kusursuz değildir ama kusursuz rolünü çok başarılı bir şekilde oynuyordur. Artık Erika oğlunun doğru söyleyip söylemediğini ayırt edemiyordur.
Bütün oklar Liam'ı işaret ederken kasaba halkı ailenin üzerine gelmeye başlamıştır.
1984 ve ben1000Kitap
Yaklaşık 3 veya 4 yıldır 10. Kez başlayıp en sonunda bitirdiğim kitap. Garip çünkü bu kitap benimle 4 defa yolculuk yaptı 2 kez denize gitti ( deniz suyu bile bulaştı ) ama en sonunda bitirmeyi başardım. Kitap hakkında konuşacak olursam sanırım ana karakterden bir farkımız yok nasıl yok günlük hayatta sürekli çalışıp az zamanda çok şey yapıyoruz. Üstüne çalışan veya okuyan bir insansanız benim gibi durum içler acısı o yüzden kitaba baya bağlandığımı söyleyebilirim benzer yönlerimiz çok, okuma alışkanlığımı belki mahvetti kitaba suç atmak doğru olmaz gerçi ama bunu sonunda bitirmeyi planlıyorum. İyi günler dilerim kendinize popüler davranın…
Reklam
Hiç Bitmeyen Çin İşkencesi.1000Kitap
Spoiler olacak. Finale kitabından da olacak.
Bronz okumamın acılı bir süreç olduğunu düşünmüştüm ama hayır bu bir başkaydı. Bu efsaneydi. Benim devrimim oldu bu kitap.(kötü anlamda çünkü beni rsye soktu) Beklenti denizinden bir yudum su verdi bana, sonra o su da zehirli çıktı.
Allah kahretmesin ben mi fazla taktım yoksa gerçekten imtihanvari bir süreç miydi aklım almıyor. İlk kitaba da bayılmış değildim ama bu rezaletti bence. Kitap bana asla geçmedi. İnsanların favorisinin neden iki olduğunu da asla anlayamadım.
Ya öncelikle ben kimsenin sihre inanmıyor olmasından başlayacağım. Madem kimse sihre inanmıyor gerçek değil abi neden kimse şaşırmıyor şaka mısınız siz? Evangeline falan da aşırı kolay alıştı. İlk başta bu kadar batmamıştı ama kimsenin tuz gezdirmiyor olmasından hoslanmadığımı fark ettim.
Bu insanlar sihirli ve sihrin doğduğu bir yer var anladığım kadarıyla. Ve burası da bu kitaptan çıkarımlarıma göre Kuzey. Peki madem neden Jacks’in sihri Valenda’dan çıkınca azaldı. Scarlet ve Donatella, Jacks’i aramayı kesti mi? Jacks Kuzey’de madem bu kadar popüler bir lorddu neden Güney’de prenslik yapıyordu? Üstelik tahta geçmek için veliahtları falan zehirlemişti. Anlamıyorum? Bu kitap Caraval evreninin devamı mı yoksa yazar Jacks’i istediği gibi yoğurabilmek için farklı farklı elementler mi uyduruyor.
Kitap Caraval evreninden bağımsız yazılsa daha umut vadedici olabilirmiş. Oradaki Jacks karakteri yerine farklı büyülü bir yaratığı ve onun geçmişini okusak süper olurmuş. Bu geçmiş bence Jacks’e oturmamış.
Yazar neden kafasına göre bizim bildiklerimizi değiştiriyor onu da anlamış değilim. “Jacks kader tanrısı olduğu için yaşlanmazdı ama kötü yaralandıysa ölebilirdi.” (248) Hayır? Ölmezdi? Yazarın Caravalda anlattıklarıyla ters düşüyor bu. Finale kitabında Kayan
Bir Günde Biten Kitaplar Kulübüne Hoş Geldin, Anlaşma.·428 syf.·Edebiyat
8/10
Beğendi
·2026 17. kitabı
Herkese merhaba!
Uzun süredir okuduğum kitapların çoğunu yarım bırakan ben, sonunda o meşhur reading slump’tan bir seri sayesinde çıkmayı başardım. Hangi seri mi? Off-Campus serisi. Açıkçası serinin Amazon uyarlamasının duyurulmasıyla birlikte merak edip bir şans vermek istemiştim. Sonuç mu? İlk kitabı yaklaşık 6-7 saat içinde bitirdim ve daha kapağını kapatır kapatmaz ikinci kitaba başladım. Şu an ise üçüncü kitaba geçmiş durumdayım. Sanırım bu bile kitap hakkında ne hissettiğimi anlatmaya yetiyor.
The Deal (Anlaşma), öncelikle inanılmaz akıcı bir kitap. Uzun zamandır bir kitabın sayfalarını bu kadar hızlı çevirdiğimi hatırlamıyorum. Yazarın dili son derece sade ve akıcı. Gereksiz uzatmalar, yorucu betimlemeler ya da hikâyenin temposunu düşüren bölümler yok. Özellikle karakterler arasındaki diyaloglar kitabın en güçlü yanlarından biri. Garrett ve Hannah’nın karşılıklı atışmaları, esprileri ve zamanla gelişen arkadaşlıkları kitabı sürükleyici kılıyor. Bir diğer sevdiğim nokta ise atmosferdi. Üniversite ortamı, kampüs yaşamı ve sporcu karakterlerin dünyası hikâyeye hoş bir dinamizm katmış.
Karakterlerden bahsedecek olursam, Garrett Graham kesinlikle kitabın yıldızıydı. Esprili, düşünceli, anlayışlı ve aynı zamanda olgun davranabilen bir karakterdi. Romantik kitaplarda erkek karakterler bazen fazla kusursuz ya da fazla yapay yazılabiliyor ancak Garrett bana oldukça doğal geldi. Üstelik sadece romantik partner olarak değil, arkadaş olarak da yanında olmak isteyeceğiniz türden bir karakterdi. Seride ileride okuyacağımız Logan, Dean ve Tucker karakterlerine dair merakımın artmasında da Garrett’ın etkisi büyük oldu diyebilirim. Özellikle Dean hakkında şimdiden çok fazla şey duyduğum için üçüncü kitaba ayrı bir heyecanla başladım.
Hannah’yı ise genel olarak sevdim. Zeki,
İnsan İnsanın Kurdudur
Bu kitabı ilk defa bir sene önce okumaya çalışmıştım, yetmiş sayfa okuyup bırakmıştım ve ara sıra "Okusam mı, okumasam mı?" diye diye en sonunda okumayı başardım. Övgü'yü tanıdıkça bu kitabı seveceğim konusunda daha emin oldum ve gerçekten de sevdim!!!
Kitabı okumaya başladığınızda dikkatinizi çeken ilk şey yazarın üslubu oluyor ve bence gayet güzeldi, özellikle de bu kitabın yazarın ilk kitabı olduğunu düşündüğümüzde. Basit olmadığı gibi gereksiz derecede ağdalı da değildi, gereksiz betimlemeler yoktu. Gerektiğinde ise oldukça açık ve sert olabiliyordu. Övgü iğrenç bir sahneyi tüm çıplaklığıyla yazmaktan ya da küfür kullanmaktan asla çekinmemiş ki verdiği en doğru kararlardan biri de bu olmuş çünkü bu dünyaya ve karakterlere ancak bu yakışırdı.
Gözüme çarpan tek bir şey oldu sadece: Kimi noktalarda özne eksikliği vardı bence, özellikle de diyaloglarda. Mesela X karakteri bir şey dedi diyelim, sonrasında Y karakteri bir şey diyor ancak "...dedi Y" yazmak yerine sadece "...dedi" yazıyor. Tabii siz okurken söylenen şeyden kimin söylediğini anlıyordunuz ancak yine de o karakter geçişlerinde minik bir sorun vardı ve kimi noktalarda biraz kafam karışmıştı.
Kitabın dünyası oldukça güzel görünüyor. Çok özgün bir fikir olduğunu düşünüyorum. Korsan kurgularını çok fazla gördük elbette ancak sular altında kalmış bir dünyayla ilgili bir distopyaya rastlamadım daha önce hiç ve kitabı okuduğumda da gördüm ki oldukça güzel bir fikirmiş.
Farklı halkların farklı kültürleri, yaşayış biçimleri, inançları, dinleri var ve bunların yine üzerine düşünülerek oluşturulduğu çok belli. Ark ve Kaya halkını da Gezgin Şehir kadar görebilseydik üç halkın arasındaki farklılıkları görmek çok daha zevkli olurdu ancak maalesef kurgunun kendisi buna uygun değildi.
Karakterlerin isimleri bir noktada
Başardım.
Pierre Franckh bu kitabında başarının kapısını aralayan 77 etkili yolu, akıllarda soru işareti bırakmayacak net bir dille özetlemiş.
Kitabı benim için özel kılan şey; doğru isteme metodlarını anlatmasının yanında, arzularımızın önüne set çeken, yapmamamız gereken hataları da çok net başlıklar halinde sunması oldu. Yazarın akılda kalıcı ve samimi üslubuyla birleşince, pratik hayata dökmesi oldukça kolay bir rehber çıkmış ortaya.
Reklam
Reklam