Cumartesi
Hayat bana şehirler arası bir otobüs yolculuğu gibi geliyor. Sürekli hareket halindesinizdir ve camdan dıışarıya baktığınızda hemen hemen aynıdır. Ama bazen tüm o sıradanlığın aynılığın içinden sizi çekip çıkaran bir yerdensiniz. Yol boyunca uzayıp giden, kupkuru, sapsarı otlardan sonra kısa bir süreliğine yemyeşil, hayat dolu bir orman seriliverir önünüze sanki. Bu; kimi zaman bir başarı, kimi zaman bir kavuşma, kimi zaman da bir tanışmadır. Sonra o ormanı da geride bıraktığınızı fark edersiniz. İneceğiniz şehre varmışsınızdır artık. Demem o ki yolun başı sonu bellidir aslında. Bu yüzden önemli olan, yolculuk sırasındaki güzelliklerin farkına varmak ve geçirilen güzel anların, anılar haline gelmeden önce onların tadını alabilmektir.
🤔**Samimi iltifatlar, hem edenin hem de edilenin hayatını güzelleştirme potansiyeli taşırken neden genellikle bunu yapmaktan çekiniriz? Nelere dikkat edersek iltifatımızın yanlış anlaşılacağı ya da
Hepimiz bir yerlere adım atıyoruz ama emin olamıyoruz, sonumuzun ne olacağı nereye gideceğini bilemiyoruz ya? ha bende diyorum ki sana, Allah için adım atmaya devam et, yol almaya devam et ve pes etme kardeşim, yolun sonundaki meyve başarı olacak yolun sonu aydınlık, huzur ve mutluluk olacak.
Hayatın en derin sırlarından biri şudur;İnsanları gerçekten tanıyanlar, kendilerini herkese anlatma ihtiyacı duymazlar.
Gençlik yıllarında çoğumuz düşüncelerimizi, planlarımızı ve hayallerimizi paylaşırız. Anlaşılmak ve onay görmek isteriz. Ancak zamanla fark ederiz ki herkes duyduğunu aynı niyetle dinlemez, herkes gördüğünü aynı gözle değerlendirmez.
Bu yüzden bilge insanlar sessizleşir.
Sessizlik korkudan değil, farkındalıktan doğar. Çünkü insan doğasını anlamaya başladıklarında enerjilerini nereye harcayacaklarını da öğrenirler. Her hedef açıklanmak zorunda değildir, her başarı paylaşılmak zorunda değildir.
Gerçek güç, sessizce büyüyebilmektir.
Nasıl ki bir ağacın kökleri toprağın altında görünmeden güçleniyorsa, insan da karakterini ve hedeflerini gözlerden uzak olgunlaştırdığında daha sağlam bir duruş kazanır. Hayatı gizli yaşamak insanlardan kaçmak değil, neyi paylaşacağını ve neyi kalbinde saklayacağını bilmektir.
Çünkü herkes hayatına misafir olabilir ama herkes ruhuna erişmemelidir.
Hayatı gizli yaşayanlar kaybolmuş insanlar değil, insan doğasını çözmüş, enerjisini korumayı öğrenmiş ve içsel gücünü dış dünyanın gürültüsüne teslim etmemiş bilgelerdir.
Öyle işte..Duygu ve Düşünce
Ben hep bazı şeylere fazla kaptırmışımdır kendimi,
Olmayacak işlerin peşinden gitmişimdir hep,
Olmayacak hayaller kurmuşumdur ve sabırla beklemişimdir,
Ve bir gün gerçekleşeceğini hep bir yerlerden hissetmişimdir,
Olmayacak iş ya işte, Allah ister oluverir,
Hakkını ancak Allah'ın doğru bir şekilde vereceğine inandığın ve doğru yoldan ayrılmadığın sürece,
Olmazlar oluverir, mutluluk buluverir seni...