"Tanrı Hepimizden Nefret Ediyor", küfürlü ve umursamaz görünen dilinin ardında insanın yalnızlığına, pişmanlıklarına, bağımlılıklarına ve kendini tüketen yaşam biçimine ayna tutan çarpıcı bir roman. Hank Moody, hayatı kaos içinde yaşayan, zekâsı ve keskin mizahıyla dikkat çeken; buna karşın duygusal olarak kırılgan, sevdiği insanlara bağlı fakat kendi hatalarının gölgesinden çıkamayan çok farklı bir karakter. Eski sevgilisi Karen, kızı Becca ve diğer karakterler aracılığıyla aşk, aile, sadakat, cinsellik, bağımlılık, başarı ve başarısızlık kavramları sorgulanırken, olay örgüsü klasik bir başlangıç-gelişme-sonuç düzeninden ziyade, Hank'in savrulan yaşamının parçalarını bir araya getiren akıcı ve episodik bir yapıda ilerliyor. Alkol, uyuşturucu, kadınlar ve bitmek bilmeyen skandallarla ilerleyen hikâye, aslında insanın kendi vicdanıyla verdiği en zorlu mücadeleyi anlatıyor. Yazar, kara mizahı trajediyle ustalıkla harmanlayan; küfürlü, cesur, sansürsüz ama aynı zamanda edebî göndermelerle beslenen samimi bir anlatım dili kullanıyor. Diyaloglar son derece doğal, tempo ise hiç düşmeyecek kadar canlı. Her sayfada okuru hem güldüren hem de karakterin içsel boşluğunu hissettiren bir atmosfer var. Roman, modern insanın tüketim kültürü içinde kayboluşunu, özgürlüğün bazen sorumsuzlukla karıştırılmasını ve yapılan seçimlerin insan ruhunda bıraktığı izleri sorgularken, ahlaki yargılar dağıtmadan okura kendi çıkarımlarını yaptırıyor.
Kusurlarıyla yaşamaya çalışan, sevgiyi ararken kendinden uzaklaşan bir insanın varoluş sancılarını anlatan, sert üslubunun altında güçlü psikolojik çözümlemeler barındıran, düşündüren başarılı bir roman.
Herkese selam, öncelikle bu kitabı okumak için biraz geç kalmış gibi hissediyordum. Çünkü bir zamanlar çok popülerdi, ben de o zaman almıştım ama rafımda duruyordu. Ve dedim ki ben bunu neden okumuyorum? Kitaba başlarken ilk sayfaları sıkıcıydı. Neden bilmiyorum ama bir önyargı ile yaklaştım ve hiç sarmayacakmış gibi hissettim. 30. Sayfalardan sonra işler değişti. Hep bir anda aşırı hızlı akmaya başladı. Yer yer sıkıldığım kısımlar yine oldu ama konusu o kadar içine çekti ki hızlı hızlı okudum. İçeriği ve konusu o kadar güzeldi ki.. kısaca bahsetmem gerekirse: Alice Sun diye bir ana karakterimiz var. Kendisi Çin'in en önde gelen okullarından birisi olan Airington'da yarı burslu bir öğrencidir. Kendisi okulun en başarılı iki öğrencisinden birisidir ve tek yarı burslu öğrencidir. Yıllardır kendisine ezeli rakip olarak gördüğü Henry ile birinciliğini paylaşmaktan çok sıkılmıştır. Bir gün yine Henry ile ödül paylaştığı bir ödül töreninden çıkarken aniden görünmez olduğunu fark eder. Buna bir çare ararken bir yandan orta durumlu ailesi zengin ve soyluların rahatça erişebildiği bu okulun masraflarını artık karşılayamaz duruma gelir. Okulunu bırakmak istemeyen ve görünmezliğiyle başa çıkmaya çalışan Alice, akademik rakibinden bu konuda yardım ister. Görünmezliğini kullanarak okuldaki en ulaşılamaz kişilerin bile sırlarına erişebileceği bir konuma gelir. Öncelikle Alice tamamen bendim. Uzun süredir bir ana karakterde kendimi böylesine görmemiştim. Akademik başarı açısından mükemmel olmaya çalışması çünkü bunun elindeki tek kozu olmasını iliklerime kadar hissettim. Çünkü herkes kendisinden binlerce adım önde. Birisinin model olan bir annesi, diğerinin ona miras olarak bir şirket bırakacak babası var. Alice nihayetinde Henry ile aynı ödülü alsa da aynı değeri ve övgüyü
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kral Kaybederse Roman İncelemesi
Gülseren Budayıcıoğlu’nun Kral Kaybederse adlı romanı, ilk bakışta bir aşk ve aldatma hikâyesi gibi görünse de, aslında narsistik kişilik örüntüsünü, çocukluk travmalarını ve ilişkilerdeki bağımlılığı ele alan psikolojik bir romandır. Yazar, gerçek danışan öykülerinden ilham alarak kurguladığı bu eserde “güçlü görünen insanın içindeki kırılgan çocuğu” anlatır.
Romanın temel konusu
Romanın merkezinde Kenan vardır. Yakışıklı, başarılı, zengin ve kadınların büyük ilgi gösterdiği bir adamdır. Kendisini adeta “kral” gibi görür. Ancak bu güçlü görüntünün altında, çocukluğunda annesi tarafından aşırı yüceltilmiş, babasıyla sağlıklı bağ kuramamış ve gerçek sevgi yerine hayranlıkla beslenmiş bir kişilik yatar. Bu nedenle yetişkinlikte kadınları sevilecek insanlar değil, kendisini besleyen aynalar olarak görür.
Roman ilerledikçe Kenan’ın hayatı yavaş yavaş çökmeye başlar. İş hayatındaki kayıpları, ilişkilerindeki kırılmalar ve sonunda yalnız kalışı, onun “kral” kimliğinin parçalanmasına neden olur.
Karakter analizi
Kenan
Kenan romanın en güçlü karakteridir.
Onun en belirgin özellikleri:
* Kendini herkesten üstün görmesi
* Sürekli beğenilme ihtiyacı
* Empati eksikliği
* Kadınları elde edilmesi gereken birer “başarı” olarak görmesi
* Terk edilmeye karşı yoğun korku
Roman boyunca Kenan’ın aslında özgüvenli değil, özsaygısı kırılgan bir insan olduğu anlaşılır. Dışarıdan güçlü görünse de, başkalarının hayranlığı olmadan kendini değerli hissedemez.
Fadi
Romanın en etkileyici karakterlerinden biridir.
Çocukluğu yoksulluk ve sevgisizlik içinde geçmiştir. Bu yüzden Kenan’ın gösterdiği küçük ilgi bile onun için büyük bir sevgiye dönüşür.
Martin Eden
Martin Eden i 27 günün sonunda nihayet bitirdim.
Kitabın ana fikri ve Martin'in yaşadığı değişime tanık olmak oldukça heyecan vericiydi. Toplum, sınıf farkı ve başarı kavramını sorgulatan yönünü çok sevdim.
Fakat kitabın betimlemeleri bana zaman zaman ağır geldi. Bu yüzden kitaptan koptuğum ve okumaya günlerce ara verdiğim oldu. Yine de finali ve verdiği mesaj, bütün o ağır anlatıma değdi diyebilirim. Finalini ise hiç böyle beklemiyordum.
Kolay okunan bir kitap olmasa da bittiğinde insanda iz bırakan, herkesin okuması gereken eserlerden biri. 
Jack LondonEdebiyat
Martin Eden i 27 günün sonunda nihayet bitirdim.
Kitabın ana fikri ve Martin'in yaşadığı değişime tanık olmak oldukça heyecan vericiydi. Toplum, sınıf farkı ve başarı kavramını sorgulatan yönünü çok sevdim.
Fakat kitabın betimlemeleri bana zaman zaman ağır geldi. Bu yüzden kitaptan koptuğum ve okumaya günlerce ara verdiğim oldu. Yine de finali ve verdiği mesaj, bütün o ağır anlatıma değdi diyebilirim. Finalini ise hiç böyle beklemiyordum.
Kolay okunan bir kitap olmasa da bittiğinde insanda iz bırakan, herkesin okuması gereken eserlerden biri. Jack LondonOmuzlarımda Dünya , Dünya Omuzlarımda..
Şairin : Hikayem hayatımdır ve başarı Emek ister dediği yaşanmışlıklar…
Topraktan tohuma tohumdan filize filizden fidana fidandan ağaca otobiyografik bir eser .. Ama içinde başka hayatların da biyografisini barındıran nadide eser..
Bir dedeni vefasının ; topraklarına,vatanına bağlılığı, yüzlerce kayıpları, ailesinin ve her şeyin bittiğini sandığında ayağa kalkarak; teklif edilen memuriyeti rağmen, bin bir meşakâtle köyünü yeniden imar etmesi cesareti.. Emeğiyle çocuklarını o zor şartlar ve yoklukta eğitmesi ve torunu kıymetli Nurullah Genç Hocamızın hayatına dokunan, omuzlarda büyümüş bir neslin gelecek hikayesi ..
~spoiler~Düşünce
Martin Eden ilk bakışta bir aşk romanı gibi görünse de bence asıl anlattığı şey aşk değil; yabancılaşma, sınıf farkı ve bireyin toplum içindeki yerini sorgulamasıdır. Martin'in Ruth'a duyduğu aşk, aslında onu başka bir sınıfa ait olma hayaline sürükleyen bir başlangıç noktasıdır. Roman ilerledikçe aşk geri planda kalırken, Martin'in eğitimle kendini geliştirme çabası, burjuva sınıfının ikiyüzlülüğüyle karşılaşması ve sonunda hem eski çevresine hem de ulaşmaya çalıştığı çevreye yabancılaşması ön plana çıkar.
Beni en çok etkileyen nokta, Martin'in başarıya ulaştıktan sonra bile mutlu olamamasıydı. İnsanlar onu, fikirleri değiştiği için değil, ünlü olduğu için ciddiye almaya başlıyor. Bu da toplumun bireyi yeteneğiyle değil, statüsüyle değerlendirdiğini gösteriyor. Jack London burada yalnızca sınıf ayrımını eleştirmiyor; aynı zamanda başarı ve kabul görme arzusunun insanı nasıl boşluğa sürükleyebileceğini de gösteriyor.
Bu yüzden Martin Eden'i yalnızca trajik bir aşk hikâyesi olarak görmek eksik kalır. Roman, bireyin toplumla çatışmasını, sınıflar arasındaki görünmez duvarları ve insanın kendi ideallerine yabancılaşmasını anlatan güçlü bir toplumsal eleştiridir.