Ejder yeniden doğacak.
3. kitapta tam gaz kaldığımız yerden devam ediyoruz.
Bu seri boyunca incelemelerim hep baştan aşağı spoiler dolu olacak. Öncekilerde yazmamıştım burda belirtmiş olayım :)
Etkileyici ve şaşırtıcı bir açılış sahnesiyle başlıyor kitap. Işık'ın evlatlarının yaşlı komutanı Pedron Niall engizisyoncu Carridin ile konuşmalar yapıyor. Carridin sonrasında odasına çekildiğinde şok edici şekilde bir Mydral'in odasında olduğunu fark ediyor ve konuşmalardan kendisinin de Karanlıkdostu olduğunu anlıyoruz. Mydrall ona Rand'ı öldürmezse kundaktaki bebeğine kadar tüm sevdiklerini öldüreceğini söylüyor ve Rand'ı aramaya başlıyor. Ama kitabın geri kalan kısmında kendisinden hiç bahsedilmiyor. Bakalım hangi eserde karşımıza çıkacak.
Bu etkileyici açılış sahnesini ardından hikayemiz Puslu dağların zirvesinde ekibimizin konakladığı kulübelerden devam eder. Perrin, Uno, Rand, Fain, Rand, Moiraine ve Lan bir aradadırlar. Mat hançerle birlikte tedavi için Tar Valon'a gitmiştir.
Birden bir trolloc saldırısı olur. Saldırı çok şiddetlidir. Perrin kurtları çağırma yeteneğini kullanır ve onlar sayesinde saldırı bertaraf edilir. Rand ise anca ateş yakabilir. Bu saldırıda nerdeyse hiçbir şey yapamamış hiçbir güç kullanamamıştır. Ve içine kapanır.
Ertesi gün Rand yerinde yoktur ve grup ne yapılacağı üzerinde müzakere eder, Min'in TarValon'a gitmesi kararlaştırılır, grubun geri kalanı Lan'ın önderliğinde Rand'ın izini sürer.
Kitabın adı Yenidendoğan Ejder olmasına rağmen son 20 sayfaya kadar Rand bir daha görünmez. Kitap diğer karakterler üzerinden anlatılır.
Egwene TarValon'a varır. Nyaneve, Verin, Mat ve Elayne ile birlikte beyaz kuleye giderler. Mat'in burda tedavi edilmesi gerekmektedir. Sheriam burada onları hücrelere alıkoyar, izinsiz şekilde Liandrin in peşine takılıp
Altın Varaklı Cehalet1000Kitap
Öncelikle uyarıyla başlamam lazım. Eğer bu kitaptan gayet başarılı bir dönem analizi veya tarihsel atıflar bekliyorsanız, hayal kırıklığı yaşarsınız. Fakat Melih Cevdet’in kaleminin çılgınlık seviyesini merak ediyorsanız, tam size göre. Çünkü kitapta sadece diyalog okuyor, buna rağmen karakterlerin portrelerini çizebiliyorsunuz. İşte bu da yazarımızın alametifarikası.
Aylaklar, aslında gayet soylu bir ailenin, zamana karşı koymaya çalışmasını anlatıyor. Sultan II. Abdülhamid’in başhekimi ve eczacısı olan Şükrü Paşa’nın asil soyu, kendini alkole ve ensest ilişkilere kaptıran bir aileye dönüşüyor. Bu acı dönüşümün temel sebebi ise, ailenin ısrarla eskisi gibi davranmaya çalışması, istikbale savaş açmasından kaynaklanıyor.
Eski ihtilalci ve asilzade Davut Bey, Şükrü Paşa’nın izniyle kızı Leman Hanım ile evlenir. Ancak bu iki paşa çocuğunun, hayata dair hiçbir tecrübesi yoktur. Davut Bey dünyayı dolaşıp hazine aramak isterken, Leman Hanım ise sağa sola ahkâm kesmekle gençliğini geçirir. Zamanla ilk kızları Mürşide doğar. Onu oldukça ilgisiz ve klişelerle yetiştirirler. Davut çok baştan savma, Leman ise anlamsız bir otorite deliliği içindedir.
Durum böyle olunca, Mürşide hem bakımsız, hem saygısız birisi olur. Üstüne bir de kardeşi Pakize doğar. Tüm odak ona çevrilir.Pakize, Mürşide’ye göre oldukça akıllı ve güzeldir. Ancak ebeveynleri farkında bile olmadan onun da hayatını zehir edecektir. Zorla,zengin sanayicilerden birisinin oğlu Galip Bey ile evlendirirler. Pakize, çocuğunu dünyaya getirdikten hemen akabinde ölür. İnanılır ki intihar etmiştir.
Zaten Galip Bey’in de parasının olmadığı, iflas ettiği ortaya çıkmıştır. Çocuğu ile konakta kalmaya başlar. Ancak Davut ve Leman’ın yanlış insan yetiştirme mahareti, torunları Muammer’in de hayatını zindan eder. Bununla
Reklam
Bir Anarşist Nasıl Banker Olur?Alıntı
Fernando Pessoa'nın "Anarşist Banker" kitabını gördüğümde dikkatimi çeken ilk şey, başlığındaki o oksijenle yakıtın birbirine karışması gibi duran oksimoronluk oldu. "Anarşist" ve "Banker"... Biri hiyerarşiyi ve devleti yıkmayı hedeflerken, diğeri kapitalist sistemin, yani kurulu düzenin ta kendisinin mabedidir. Bu zıtlık, beni en başından itibaren içine çekti ve kitabı okumaya mecbur bıraktı.
Pessoa, bu kısacık ama sarsıcı eserde, bir akşam yemeği sohbetinde karşılıklı oturan iki dostun diyalogunu (daha çok bankerin uzun monoloğunu) bize sunuyor. Karşımızdaki karakter, muazzam bir servet edinmiş bir banker, ama ısrarla kendini hâlâ bir anarşist olarak tanımlıyor. İşte kitabın dehası tam da burada başlıyor. Hepimizin aklındaki o büyük soru, bankere de soruluyor: "Koskoca bir burjuva sisteminin tepesinde otururken, nasıl hâlâ o sistemi yıkmayı amaçlayan bir anarşist olabilirsin?" Bankerin cevabı ise, bütün "gerçek anarşist" kabul ettiğimiz o sendikacı, eylemci tiplerin mücadele yöntemlerini sorgulatan, kafa karıştırıcı bir mantık silsilesine dayanıyor.
Bana göre o çelişkiyi çözen anahtar argümanı şuydu: Gerçek anarşizm, zorbalığın her türlüsünü ortadan kaldırmayı hedefler. O, başlangıçta örgütlenerek anarşist toplumu kurmaya çalışmış. Ancak görmüş ki, bir araya gelir gelmez, örgüt içinde yeni bir zorbalık, yeni bir hiyerarşi doğuyor! Bu kitabı okurken en sevdiğim kısım: Banker, anarşist ideali gerçekleştirmenin tek yolunun bireysel eylemden geçtiğini öne sürüyor. Kapitalist sistemin en büyük zorbalık aracı olan parayı (bankerlik yaparak), en üst düzeyde ele geçirip, kendini o zorbalıktan tamamen kurtararak bireysel özgürlüğünü (anarşizmini) ilan ediyor. Yani Bankerlik, Anarşist idealine ulaşmak için seçilmiş en etkin ve en mantıklı bireysel mücadele yöntemi haline
Ahmet Erhan 
Yaşamın Ufuk Çizgisi kitabında kullandığı dil ve imgelem üzerinden anlaşılır ve anlatılır bir ruh ve duygu dünyası kurmakla birlikte okuycuya yaşadığı coğrafyanın hem kültürel hem de coğafi şekillerinden de bahsderk; okuyucunun dünyasında hiç gitmediği veya gidemeyeceği yerlerin güzelliklerini, acılarını ve duygusal nosyonlarını anlatmıştır. Bu bağlamdan hareketle Yaşamın Ufuk Çizgisi kitabı şiir kitabı olarak gözükse de bir diğer açıdan kültürel hafızayı taşıyan bir eser olarakta okunabilir.
When one falls, we continue...Fantastik
Puan vermedi·912 syf.··
Beğendi
·2025 9. kitabı
·31 günde okudu
·Okunma: 19 Haziran 2025 15:11
Rüzgâr gibi geldi, rüzgâr gibi her şeye dokundu ve rüzgâr gibi geçti.
(Yenidendoğan Ejder’den Halan oğlu Arent oğlu Loial Dördüncü Çağ)
Zaman Çarkı’nın Son Kitabının Sonu
Eveet gördüğünüz üzere bu sefer gelenek bir başlangıçla değil bir sonla başlıyor... Zaman Çarkı serisinin sonu. Birkaç yıldır okuduğum bu seriyi, bazı dostlarımı, fantastiğin mihenk taşlarından birini geride bırakmanın burukluğu var üzerimde. Hani klasik bir tabir vardır, ölürken hayatın film şeridi gibi gözünüzün önünden geçmesi diye şu an incelemeyi yazarken tam olarak bunu yaşıyorum... Sen ne ara Ejder oldun dünyayı kurtardın Rand, ne ara hikmetliği bırakıp Aes Sedailerden nefret ederken gelmiş geçmiş en iyi Sarılardan biri oldun Nynaeve, sadece bir hancı kızı olan Egwene sen ne ara gelmiş geçmiş en iyi Amyrlinlerden biri oldun... Hepinize bu yolculukta bana dostluk ettiğiniz için teşekkür ederim, size minnettarım dostlarım. Egwene... Gawyn... Siuan... Gareth Bryne... Verin... Lord ve Leydi Bashere... Arcane'de Ekko'nun Zaun'daki gizli yerinde "Kaybettiklerimiz" diye bir grafiti vardı, işte bu arkadaşlara tam olarak böyle bir grafiti yapmak isterdim gerçekten, hepiniz kalbimizde yaşayacaksınız... Bir huyum vardır, bazı arkadaşlarımı bir daha görüşemeyecek olacağımızı bilsem de unutmam, unutmak istemem çünkü, ne kadar unutmak daha mantıklı olsa da, unutmak anılarına hakaret gibi gelir bana, onların anılarını atlatmak hakaret gibidir. İşte Zaman Çarkı da atlatmayacağım bir seri oldu, "Rüzgâr gibi geldi rüzgâr gibi her şeye dokundu ve rüzgâr gibi geçti."
Işığın Anısı nasıl bir kitaptı derseniz sadece şunu derdim "gawga dovuj", evet gawga dovuj. Tüm kitap neredeyse Son Savaş'tan oluşuyor. Tabii çok fazla cephe olduğu için sanki tek savaş değil de çok savaş varmış gibi görüyoruz ki aslında zaten
It's a heartwarming romantasy about a fresh start. There is an orc that opened a coffee shop. She left her life behind her to start a new life in a small city. Also, it was the first coffee shop in the city of Thune. I've loved the overall plot, but there wasn't so much action in it. I couldn't feel it .Maybe it's because this is the first book that I read in this genre. Or maybe this isn't the right book for me. I don't know, but I'll definitely give another chance for this genre. Btw, the narrator of the audiobook is the author himself. It is awesome
Reklam
Reklam