öykü beste
@basicallysoft
Sammy Went’i, bütün kayıp anıların bulunduğu geniş, simsiyah bir boşluğun ortasında otururken hayal ettim. Beline kırmızı bir ip bağlanmıştı ama ipin öteki ucu boşluktaydı. İpi çekip duruyor ama tıpkı Dight Şelaleri’ndeki balıkçı gibi her seferinde boş olduğunu görüyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
‘’…Kentucky’deki küçük kız olduğunu hatırlamıyor olabilirsin ama o küçük kız hala zihninin bir yerlerinde duruyor olabilir. Belki sana ulaşmanın yolunu bulmuştur. Belki de bu yüzden buradasın.’’
4/5️
Literary fiction tutkunu biri olarak yabancı Booktuber’larda yaklaşık 2 senedir gördüğüm ve çevrilmesini beklediğim bir kitaptı Ne Eğlenceli Çağ.
Kitabı beğeniceğime emin olarak elime aldım ve açıkçası yanılmadım da. (Burdan April Yayıncılık’a sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum. Harikasınız.)
Kitap inanılmaz akıcı ve hızlı bir şekilde okunuyor bunun en büyük etkenlerinden biri yazımı ve çevirisi diğeri ise konu akışı.
Öncelikle kitaplarda en çok takıldığım nokta yani çeviriyle başlamak istiyorum yorumuma. Karşılaştırmalı olarak okudum ve çevirisini gerçekten çok beğendim. Çevirmen kitabın bize vermek istediği her şeyi koruyarak aktarmıştı.
Kitabın değindiği en önemli konu Casual Racism olarak adlandırdığımız günlük hayatta farkında olmadan veya olarak ancak dikkat etmeyerek yapılan ırkçılık. Kitapta iki ana karakteri takip ediyoruz biri klasik bir orta yaşlı, beyaz anne olan Alix Chamberlain diğer karakterimiz ise 20’li yaşlarında hala kendini bulmaya çalışan bir kadın, Emira Tucker.
Emira, Alix’in kızı Briar için bakıcılık yapıyor ve bir gece markette Briar’ı kaçırmakla suçlanıyor. Suçlamanın nedeni ise Emira’nın siyahi bir kadın olması. Bu suçlamayı marketteki bir kişi kayıda alıyor ve asıl olayımız burda başlıyor.
Emira’nın farklı ortamlarda farklı kişiliklere bürünmesi, kaybolmuşluk hissinin içinde kendini bulmaya çalışması, arkadaş grubunun desteği ve karakterlerin gerçekçiliği beni gerçekten çok etkiledi. Kitabı bitireli neredeyse bir hafta oldu hala günlük hayatımda aklıma geliyor ve üstüne düşünüyorum.
Alix’ten pek bahsetmek istemiyorum çünkü kendisine karşı hislerim çok karışık.
Alix karakteri White Savior Complex teriminin (Beyaz karakterlerin hep kahraman ve kurtarıcı olarak yansıtılması) yeryüzündeki fiziksel haliydi.
Sürekli kendi içinde kendini
Bu dünyada benden çok unlikeable female main character seven yoktur ama Belly allah askına kapa çeneni ya yeter.
Belly olmasa tüm seriye daha yüksek bir puan verirdim ama ben bu kadar itici ve aptal bi karakter daha görmedim ben. Tek kişilik özelliğinin Conrad’e yıllardır aşık olması da cabası.
Kitaba dair her sevdiğim bir andan sonra bunu mahvedebilecek şeyler düşünüyor veya söylüyor.
Örneğin;
Annem bir keresinde bana Conrad'ın çok küçükken ona, "Benim Laura'm," dediğini söylemişti. Etrafta dolanıp annemi arayarak "Benim Laura'm nerede?" dermiş. Annem o zamanlar Conrad'ın her yerde peşinden geldiğini, tuvalete bile ardından girdiğini söylemişti. Anneme kız arkadaşım dermiş. Ona okyanustan kum yengeçleriyle deniz kabukları getirir, annemin ayağına serermiş. Annem bana bunu anlattığında, Conrad Fisher'in bana kız arkadaşım deyip kabuklar getirmesi için neler vermezdim, diye düşünmüştüm.
Laura’yla Conrad’ın ilişkileri hakkında bilmediğimiz şeyler öğreniyoruz ve gerçekten tüm yaşananlardan sonra çok duygusal bir sahnede yaşanıyor bu. O SIRADA BELLY’NİN DÜŞÜNCELERİ TAMAMEN “CONRAD’IM AŞKIM SEVGİLİ OLSAK BENİ HİÇ Mİ SEVMEDİN BENİ BENİ ISABEL’İNİ?” OLUYOR.
Abla böyle sevgi olmaz olsun valla ya.
Şuana kadar hiç gelişme göstermedi bir de üstüne karakteri daha da kötüleşti son kitapta da bir şeyin değişeceğini sanmıyorum.
Wattpad y/n’ lerinden bi tık daha iyi bi karakter açıkçası.
Kitap bende nostalji ve aile hissiyatı yaratmasaydı 2 puandan daha fazla vermezdim çünkü ana karakterin kendini değerini erkeklerin ona gösterdiği ilgiye göre belirlemesinden ve sürekli olarak daldan dala konmasından çok sıkıldım.
Jeremiah çok daha iyilerini hak ediyor Belly ve Conrad kendi alemlerinde mutlu bi şekilde yaşasınlar bıktırdılar hepimizi.
