öykü beste
@basicallysoft
diş hek. fakültesi
2 Haziran
92 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
...zaman geçip gittiğinde geriye hiçbir şey kalmamış gibi oluyor sanki. Şimdi denilen an ilginç. Şimdi, şimdi, şimdi, avucuma alsam bile ''şimdi'' çok uzaklara uçup gidiyor ve yeni bir ''şimdi'' geliyor.
Kendi kişiliğim gibi olan bir şeyi gerçekten gizlice seviyorum, sevmeye devam etmek istiyorum ama tamamen kendime ait bir şey olarak somutlaştırmaya korkuyorum.
Gerçekten kim olduğumu bilmiyorum. Okuyacak kitabım ya da taklit edeceğim bir modelim olmasaydı ne yapardım?
“Nereye koşuyorsun böyle, Gılgamış?
Eline geçmeyecek aradığın yaşam.
Tanrılar insanoğlunu yarattıklarında
yalnız ölüm oldu ona verdikleri,
kendi ellerinde tuttular yaşamı!...”