Mehlika
@basilile
Şu anda okuduğu kitaplar
kısa alıntılar yapamadığım o kitapAlıntı
"Ben kimdim?
Firdevs diye biriydim. Büyük yuvarlak burnumu babamdan, ince dudaklarımı annemden almıştım.
Tüm bedenimi mutsuzluk sardı. Burnumun büyüklüğünü de, dudaklarımın biçimini de beğenmedim. Babamın öldüğünü sanmıştım;
gene de işte şu büyük, çirkin yuvarlak burunda yaşıyordu. Annem de ölmüştü, fakat bu ince dudaklı ağız da sürdürüyordu yaşamayı.
Bense yeni elbiselerim ve ayakkabılarımla hep aynı Firdevs’tim.
Aynaya karşı derin bir nefretle doldu içim. O andan itibaren bir daha hiç aynaya bakmadım."
" Bacaklarım adeta bedenimi artık taşımıyormuşçasına hızlı, hiç çaba harcamadan yürüyordum. Harika bir duygu sarmıştı içimi, gururluydum, mutluydum, coşkuluydum. Gökyüzü pırıl pırıl bir maviydi. Dünyalar benim olmuştu. Bu duyguyu yıllar önce bir kez daha ilk defa aşığımla buluşmaya giderken tatmıştım."
" Yüreğime, bedenime, tuhaf bir ağırlık çökmüştü; bacaklarım tutmaz olmuştu. Tüm dünyanın ağırlığından daha ağır bir duyguydu bu: toprağın üstünde duracağıma altında bir yerlerde gömülüydüm sanki. Gökyüzünün rengi değişmiş, toprak gibi kara olmuştu ve olanca ağırlığıyla üstüme çöküyordu.
Bu duyguyu yıllar önce de tatmıştım. Beni sevmeyen birine aşık olmuştum. Kendimi reddedilmiş hissediyordum; beni terk eden yalnızca o, koca dünyadaki milyonlarca insandan yalnızca biri değildi; bütün canlıları ve nesneler ile koca dünyanın kendisiydi."
" Kendi hakkında açığa vurduğu çok az şey, aslında onun iyi yanlarını ve günümüzde açığa vurmaya cesaret edemediğimiz bağlılıkları gösteriyordu. Ailesinden kalan ve iki yılda bir Fransa’ya ziyaretine gittiği tek akrabası olan kız kardeşini ve yeğenlerini sevdiğini söylerken yüzü kızarmıyordu. Daha gençken yitirdiği anne ve babasının anısının ona hüzün verdiğini kabul ediyordu. Akşam saat beşe doğru mahallesinde tatlı tatlı çınlayan bir çanı her şeyin ötesinde sevdiğini saklamıyordu. Ancak böylesine basit duyguları dile getirmek için en ufak bir sözcük ona binlerce acıya patlıyordu. Sonunda bu güçlük onun en büyük derdi olmuştu: 'Ah doktor,'diyordu, 'kendimi dile getirmeyi nasıl da öğrenmek isterdim!' "
" Onu avutmak için ona: 'Ama herkes bu işin içinde,' dedim.
'İşte biz de şimdi herkes gibi olduk,' diye beni yanıtladı. "