Ne garip değil mi? Bir zamanlar birbirinin dünyası olan iki insan, şimdi başka hayatların içinde kaybolmuş durumda. Yanlarında başka insanlar var, yüzlerinde başka gülümsemeler… Ama gecenin sessizliğinde akıllarına gelen ilk isim hâlâ birbirleri. Çünkü bazı aşklar ayrılıkla bitmez. Sadece kavuşma ihtimali olmayan bir özleme dönüşür.
Bir kitap yazdığınızı düşünün… Onu kendi adınızla mı sahiplenirdiniz, yoksa başka birinin ismiyle dünyaya çıkmasını mı isterdiniz ?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir arada olmanın kaçınılmazlığından başka bir neden yok muydu bizi yaklaştıran?
- Oğuz Atay / Tutunamayanlar
Meneviş Gözlüm, ne olacak bu aşkın hali?
Yüreğimde; sen girdabına kapılmışım
Çığlık çığlığa, aşkın şarabından sarhoş
Şehir şehir, cadde cadde, sokak sokak
Seni arıyorum, kaybolan kendimde
Elimi tutacak sen değilsen
Kim o? Ellerimi tutan ölüm meleği mi yoksa?
Gözlerindeki cenneti vaad eden sen değilsen,
İstemem başka cennetleri
