Özellikle kırılgan, çabucak sıkılıp vazgeçen,en ufak bir sıkıntıda pes edip dağılan çocuklara ilham verecek bir gerçek yaşam öyküsü "Rüzgârı Dizginleyen Çocuk"
Azmin, bilginin gücünün, imkansız gibi görünen şeylerin başarılabileceğinin kanıtı 14 yaşında ki William Kamkwamba.
1987 yılında Afrika Malavi de doğan William, yedi çocuğu olan yoksul bir ailenin ikinci çocuğuydu.Evin tek erkek çocuğu olan William’ın 6 kız kardeşi vardı.Yaşadığı bölgedeki kıtlık artık dayanılmaz olmuştu.Etrafındaki insanlar teker teker ölüyordu.Buna bir son vermeli,en azından denemeliyim diyerek yola çıktı William.Çevresinde ki insanların, hatta ailesinin bile ona deli gözüyle bakmasını hiç umursamadan sadece amacına odaklandı. Ve başardı!
Maddi imkansızlıklardan okuluna devam edemeyen William' ın hayatını köylerine kurulan kütüphanedeki bir Fen bilgisi kitabı değiştirdi.Kitaptan ilham alarak hiçbir eğitimi,deneyimi veya herhangi bir desteği olmadan kendi çabası ve çalışmaları ile 14 yaşında evinin enerji ihtiyacını karşılamak için bir rüzgar gülü kurup bundan elektrik üretmeyi başardı.
Bu sayede kendisine ve ülkesine parlak bir geleceğin kapısını açmış oldu William.
Bazen bir kitap tüm hayatınızı değiştirebilir.
Rüzgarı dizginleyemezsin belki ama onunla nasıl dans edeceğini öğrenebilirsin.
Zorluklar rüzgar gibidir; ya savurur ya yükseltir. Seçim senin.
Puan vermedi·280 syf.·
2026 15. kitabı
Yüksek beklenti bazen okuma deneyimini gereksiz yere etkileyebiliyor. En doğrusu, kitaba kendi hikâyesini anlatması için fırsat vermek. Ben O Değilim'e başlarken de tam olarak bu düşünceyle yaklaştım.
Ben O Değilim, baştan sona akıcı bir polisiye-gerilim romanıydı. Sayfalar su gibi aktı ve her bölümde merak duygusunu canlı tutmayı başardı.
Büyük ters köşeler ya da "bunu asla tahmin edemezdim" dedirten bir kurgu beklememek gerekiyor. Ama bence kitabın amacı da bu değil. Okuru yormadan ilerleyen, sürekli "bir bölüm daha" dedirten ve tam anlamıyla kafa dağıtmalık bir okuma sunuyor.
Kitaba yüksek bir beklentiyle başlamamış olmam, aldığım keyfi de artırdı. Hatta son dönemde okuduğum popüler psikolojik gerilimlerle kıyasladığımda, okuma deneyimi açısından Ben O Değilim'i daha çok sevdim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabın ilk sayfalarından itibaren beni içine çekmeyi başardı. Sürekli “Bir sonraki sayfada ne olacak?” diye merak ederek okudum. Psikolojik gerilim sevenler için atmosferi oldukça başarılıydı; karakterlere tam güvenmeye başladığım anda fikrim değişti.
Yazar, olayları yavaş yavaş örerek gerilimi sürekli canlı tutmuş. Sonlara doğru tempo iyice yükseldi ve finali gerçekten şaşırttı. Bazı bölümlerde olaylar biraz yavaş ilerlese de bu durum genel akıcılığı bozmadı.
Eğer psikolojik gerilim, gizem ve ters köşeleri seviyorsanız kesinlikle şans verilmesi gereken bir kitap. Okurken sürekli tahmin yürüttüm ama yine de beni şaşırtmayı başardı. Ben keyifle okudum ve türü sevenlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
The Witcher - Son Dilek İNCELEME
Oyunu oynamadan önce bir kitabını okuyayım deyince iyi ki başladığım bir kitap olmuş. İlk önce kitabın en güzel yanı, rahat bir kafayla okuyabiliyor olmanız. Rahat kafayla derken; herhangi bir not tutma derdi, herhangi bir sözü “Aman kaçırmayayım, aklımda kalsın, not edeyim.” derdi yok. Sadece okuyorsunuz ve hayal ediyorsunuz. Mükemmel. Zaten hikâyesi çok sürükleyici. Okuduğum her dakikada “Acaba burada ne olacak?”, “Ay aman, bu ölecek mi?”, “Yoksa bu Witcher’la sevişecek mi?” diye beni kitabın içinde tutmayı başardı. Normalde günlük 30-35 dakika kitaba zaman ayırırken, bu kitaba günlük en az 1 saatimi ayırıyordum ki okuması çok zevkliydi. Çeviri ekibinin eline sağlık. Çok güzel bir şekilde çevirdiklerini düşünüyorum. Serinin diğer kitaplarına başlayacağım ama hemen sıkılmamak için biraz ara vereceğim. Sanki art arda okusam bir bıkkınlık hissi de bırakabilir.
Evrenin en etkileyici yanı bence çok gerçekçi olması. Şu yönden; herkes masum, saf bir insan değil. Herkes gerçek hayatta olduğu gibi gri. Kimin işine ne geliyorsa onu yapıyor. Böyle fantastik eserlerde çoğu zaman masalımsı bir tadında olan, “Ay hayat müthiş, sadece iyilik yapayım.” diyen NPC’ler yok. Her kitapta geçen karakterin bir kişisel dünyası ve duyguları mevcut. Herkes ana karakterin etrafında dönen birer balon yerine kendi etrafında dönen karakterler. Witcher da o insanların dönen bu hayat rutinlerinin arasına girip, varsa bu sorunları çözmeye çalışıyor. Tam “Rahat rahat okuyayım ve bol bol hayal kurabileceğim bir kitap olsun.” diyenler için mutlaka okunmalı.
Birinci kitabın sadece filmini izlemiştim, ikinci kitabı okuyunca mükemmel bir kurgunun içinde buldum kendimi yine, bazı noktalarda tıkandım çünkü sanırım film ve kitap aynı değil tamamiyle kitaba bağlı kalmadan çekilmiş ama yinede beni içine çekmeyi başardı. Zevkle okudum.
ᥫ᭡ DuruMavii'nin kalemiyle daha önce Fırtına Zamanı sayesinde tanışmış ve gerçekten çok sevmiştim. Bu yüzden Kızıl Gece'ye de büyük bir merakla başladım ve yazar yine beni yanıltmadı.
Kitap, Rozelin kan vermek için gittiği bir vakıfta bayılmasıyla başlıyor. Gözlerini açtığında ise artık bildiği dünyada değil kendisini kuralları, dengeleri ve insanları tamamen farklı olan fantastik bir evrenin içinde buluyor. Üstelik daha bulunduğu ortama alışmaya çalışırken, açıklayamadığı çok daha büyük bir gerçekle yüzleşiyor HAMİLE olduğunu öğreniyor. İşte tam o anda benim de kafamda onlarca soru oluştu. Nasıl olabilir?Bu çocuk kimden?Rozelin böyle bir geçmişi yokken bütün bunlar neden yaşanıyor?Kitabın en büyük merak unsurlarından biri de tam olarak bu.
Bir yandan taht mücadeleleri,veliaht meselesi, güç savaşları ve bitmek bilmeyen entrikalar yaşanırken, diğer yandan Rozelin bu karmaşanın ortasında hem hayatta kalmaya hem de başına gelenleri anlamlandırmaya çalışıyor.Bu yolculukta karşısına çıkan Biran ise kitabın en dikkat çekici karakterlerinden biri. İlk andan itibaren gizemini hissettiren, ne yapacağını asla tahmin edemediğiniz, zaman zaman güvenmek istediğiniz ama bir o kadar da temkinli yaklaştığınız bir karakterdi.Onun olduğu sahneleri ayrıca keyifle okudum.
Kitapta en beğendiğim noktalardan biri ise fantastik evrene geçişin çok başarılı işlenmiş olmasıydı.Bazı fantastik kitaplarda yeni kurulan dünyaya alışmak zaman alabiliyor ya da okurken kopukluk hissedebiliyorsunuz.Burada ise öyle bir durum yaşamadım. Yazar o geçişi ve kurduğu evreni oldukça doğal bir şekilde aktarmış. Ne gereksiz ayrıntılarla boğuyor ne de okuru boşlukta bırakıyor.Sayfalar ilerledikçe evreni tanıyor, karakterlerle birlikte siz de o dünyanın bir parçası oluyorsunuz.
Açıkçası hem merak duygusunu
