(...)
Başladım uyku teharrîsine, lâkin ne gezer!
Sızmışım bir aralık neyse yorulmuş da meğer.
Ortalık açmış, uyandım. Dedim, artık gideyim,
Önce amma şu fakîr âdemi memnûn edeyim.
Bir de baktım ki: Tek onluk bile yokmuş kesede;
Mühürüm boynunu bükmüş duruyormuş sâde!
O zaman koptu içimden şu tehassür ebedî:
Ya hamiyyetsiz olaydım, ya param olsa idi!
Akif / Seyfi Baba
Belma Sebil
"Seni ben Kallavi Sokağı'nda gördüm
Sen beni görmedin, görmedin
Kapıları çaldım, adını sordum
Söylemediler, öğrenemedim
Seni ben Kallavi Sokağı'nda gördüm
Bir daha görmedim, bilmedim
Belma Sebil adını yakıştırdım
Aklıma geldikçe her sefer
Gözlerinin mavisini bitirdim
Saçlarının siyahına başladım..."
•Attilâ İLHAN
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Defalarca düştüm, defalarca bilerek yada bilmeyerek hatalar yaptım, çok gezdim, çok okumaya çalıştım, Haddinden fazla insan tanıdım. Defalarca iyi niyetim suistimal edildi. Odama geçip belki yüz defa o kitabı raftan alıp, tozunu silip, kalemimi, defterimi alıp o masaya oturup yeniden başladım. Aslında bütün travmalarımın bana bir lütuf, bir yol gösterici olduğunu zamanla anladım... Ama şunu çok iyi öğrendim ki Rabbimin, her düşüşüm de ayağa sağlam bir şekilde kaldırışına... Her şerde bir hayır olduğuna, her düşüşün seni daha da sağlamlaştırıp, olgunlaştırdığını zamanla daha iyi anlıyoruz...
FATİH APAYDIN...
Belma SebilŞiir
seni ben kallavi sokağı'nda gördüm
sen beni görmedin görmedin
kapıları çaldım adını sordum
söylemediler öğrenemedim
seni ben kallavi sokağı'nda gördüm
bir daha görmedim bilmedim
belma sebil adını yakıştırdım
aklıma geldikçe her sefer
gözlerinin mavisini bitirdim
saçlarının siyahına başladım
Attila İlhan
"Gönül işine ilk kez, seninle başladım;
Ben aşk stajımı o derin gözlerinde yaptım.
Hatalarım çocuksu, heyecanım çok acemiydi;
Bakışlarında kaybolmak, en zor dersin kendisiydi.
Sonra ne vakit geçti, ne de o bakışların yükü azaldı;
Gözlerindeki o mesaim, bitmek bilmez bir ömre yayıldı.
Herkes kalbini emekli edip evine dönerken,
Benim 'fazla mesaim' hep senin karanda saklı kaldı.
Ve nihayetinde, ne terk edebildim ne de bitirebildim;
Ne yazık ki aşkından bir türlü mezun olamadım.
Çünkü kalbimi mühürlü diploması,
Hâlâ o ilk günkü bakışlarında asılı kaldı."
FranzKâra
FranzKâra
Bugün işe gelirken küçük bir kız çocuğu abla çok güzelsin dedi. Çocuklardan alınan iltifat o kadar iyi hissettiriyor kiii. Moralim düzeldi gülümseyrek başladım günüme