Cəlcelitiye duası?
Dinə marağı olan şəxslərdən soruşuram- Cəlcelitiye duası deyə bir dua ilə bağlı maraqlı bir fikirlərlə qarşılaşdım. Dinə marağı olan ümumiyyətlə bu duanı araşdıran eşidən, oxuyan şəxslərədir sualım- Bəzi mənbələrdə insanların fikirlərini gördüm- oxudum çox pis oldum, qulağıma səslər gəldi, gözümə pərdə endi, görməməli olduğum varlıqları görürəm hətta m*sallat oldu kimi qəribə mənim üçün qeyri-real şərhlər oxudum. Özümədə maraqlı gələn hissəsi o oldu ki, oxumaq üçün sayta daxil olduqda mütləq hazırlıqlı olmağı, stress, təşviş və həyəcan keçirtməməyi önərən bir başlıq, sonra artıq dua gəlirdi. Oxudum. Mənası çox gözəl idi. Allahın adlarına, Quranın surələrinə sığınaraq Allahdan güc qüvvət qorunma istəyirsən duanın məğzinə əsasən. Bəs insanlar qorxunu nəyə əsasən hiss edir? və ya ümumiyyətlə dua qəlbimizi şəfalandıran olmalı ikən qorxulu dua anlayışı hardan və niyə gəlir(gəlib?)?
Duygu ve Düşünce
Şərqlilərin məhəbbət hekayətləri bulaq başında və yaxud səsli-küylü şəlalələrin yanında başlardı. Qızlar çiyinlərinə səhəng alıb hər axşam üstü bulaq başına gedərdilər. Cavan oğlanlar da bulaq başına yaxın bir yerdə dövrə vurub oturardılar. Onlar yanlarından keçən qızlara heç gözucu da baxmadan vuruşmalardan və soyqunçulardan bəhs edən söhbətlər edərdilər. Qızlar səhənglərini bulaq suyu ilə doldurub tələsmədən yavaş-yavaşevlərinə qayıdardılar. Ağzına qədər su ilə doldurulmuş səhənglər çox ağır olur. Bu dolu səhəngləri apararkən büdrəməmək üçün qızlar örpəklərini dala atıb, ədəblə gözlərini yerəzilləyərdilər. Hər axşamüstü qızlar bulaq başına gedərdilər. Oğlanlar da hər axşamüstü meydanın bir guşəsində oturardılar. Şərqdə məhəbbət məcarəsı belə başlayardı. Təsadüfən qızlardan biri gözlərini qaldırıb oğlanlara nəzər salardı. Oğlanlar yenə buna əhəmiyyət verməzdi. Əgər həmin qız təkrarən bulaq başına qayıdırsa, oğlanlardan biri başını qaldırıb göyə baxardı. Bəzən onun baxışı qızın baxışı ilə rastlaşırdı. Bulaq başında 29iki gəncin baxışları bir neçə dəfə rastlaşırdısa, hamı başa düşərdi ki, məhəbbət məcarəsıbaşlayıb. Qalan şeylər artıq su kimi axıb gedərdi. Eşq atəşinə düşmüş cavan oğlan mahnılar oxuyaraq ətrafı dolaşmağa başlardı. Oğlanın yaxın qohumları isə qız evi ilə başlıq məsələsini götür-qoy edərdilər. Müdriklər də təzə evlənmək istəyənləri neçə cəngavər dünyaya gətirəcəklərini hesablayardılar. Hər şey qabaqcadan hazırlanıb qərarlaşdırılardı. Bəs mənim bulağım harada qaldı? Hanı Ninonun üzündəki örpək? Qəribədir. Qadınıörpək altından görmək mümkün deyil, amma tanımaq olur: onların vərdişini, düşüncəsini, arzularını bilmək olurdu. Örpək qızların gözlərini, burnunu və ağzınıbağlayır, qəlbini, ruhunu isə yox. Şərq qadınlarının
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Burada başlıq olmalı idi.
Daxili səssizliyimizdə qurduğumuz qürur qəsrləri, çox zaman öz zəifliyimizə toxunmaq qorxusundan doğan illüziyalardır. Sevdiyi tərəfindən hələ rədd edilməmiş bir yeniyetmənin öncədən (heçnə olmadan) rədd edişi kimidir qorxularımız. Səbəbləri sual, yaradanları şübhə altında formalaşmış bir toplum kimi, qaranlığımızdan qorxan bir zavallılarıq. Çoxda ciddiyə almayın özünüzü.
Beləliklə, gəldik çıxdıq, ilin kitab sevərlər tərəfindən ən çox gözlənilən gününə🤩. Yeni bir kitab qazanmaq eyni zamanda başqa birinə yeni bir kitab hədiyyə etmək-bookgivingday'in mənasıda tam olaraq budur. Keçən il olduğu kimi, bu ildə bu günü qaçırtmır və qeyd edirik. Bu ilki konseptimiz isə "kitabını və hekayəsini götür, gəl"-dir. Bu başlıq altında, öz seçdiyin və hədiyyə eləmək istədiyin kitabı, 16 fevralda götürüb gəlirsən, həm çox əyləncəli zaman keçirir, həm də yeni bir hədiyyə kitabla birlikdə gedirsən. Bəs bunu necə edəcəksən?🤔 Hədiyyə etmək istədiyin kitabın hekayəsindən-yəni, niyə onu hədiyyə etmək istədiyindən bəhs edəcəksiz, sonrasında isə hamımız birlikdə bu hekayələri dəyərləndirəcək. Yəni qalibidə elə birlikdə seçəcəyik. Mükəmməl bir fikirə bənzəyir hə?🗣🔥 Ele isə sizidə orda gözləyəcik. #Bookgivingday-də görüşərik👋🏻 Qeydiyyat linki : forms.gle/3aZxyKSn8ozE7Z6g6
Başlıq sizdən olsun:)
Dəlisov sevgim də, məhəbbətim də Olmayıb, hamısın yalan demişəm. Baxma ki, indicə doldu gözlərim Yəqin varlığına çox öyrəşmişəm. Sözlər, şeirlər də bəs etmir mənə Bu dərdi dağlara danışsam azdır. Bəxtim gözlərimin içinə baxdı, Ayağım altında bir quyu qazdı.
Şiir
Çox zaman burda uzun yaxud qısa fərq etməksizin öz düşüncələrimi paylaşmağı sevirəm və bu anların çoxu bədahətən olur; kiməsə danışmaq əvəzinə anidən bir baxmışam ki burdayam və nələrsə yazıram, amma bir çox zaman da bir başlıq yaxud səbəbi olur yazmağımın. Bu dəfə isə nə və niyə yazıram özüm də bilmirəm nəysə bu dəfə də belə olsun… Bəzən olur mu sizdə də ətrafına baxırsan ki bir rapunzel misali bir qəsrin içərisindəsən və ətraf və insanlardan özünü soyutlamısan. Amma rapunzeldən fərqli olaraq səndəki bu qala fiziksel olaraq mövcud deyil görünməzdi ( uzaqdan). Özünü bu “görünməz” sehrlə əhatə eləmisən ki qorxursan ətrafdan( duyğularından ). Amma insan qorxar mı özündən ? Elə deyil sizcə də ? Amma qorxa bilirmiş bəlkə də. Bəlkə də disneydəki sevdiyin qəhrəmanın bu olmasının səbəbi bir baxıma oxşar olmanızdı hə ? Amma bilirsən də Rapunzel qəsrdən addımını atmışdı, sənsə görünməz qəsrinə labirintlər əlavə edirsən bəzən. Axı qaçdığın şey nədi insanlar ya özün? Hani deyirsən bəzən duyğularım labirintin ən dərin ən qaranlıq hissəsindədi. Onu ora qorumaq üçün gizləmişdin sanki QORUMAQ üçün…Bəlkə də kim bilir ən göz önünə qoymuşdun -insanların fərqinə varmayacağını yaxud labirintin tam mərkəzinə -kim bura qədər gələr ki deyə düşündüyündən. Bəlkə də o qədər görməzdən gəlməyi seçdin ki harda olduğunu sən belə unuttun, kim bilir hə? Məncə çox qarışıq oldu sənə də. Çünki bu qorumağa bənzəmir. Necə ki hər canlı yaşamaq üçün gün ışığına ehtiyacı var, duyğular da həmçinin… Bəlkə də düşünürdün ki, görünməz qəsrə addım atsa, sən qapılarını açardın və bütün sehr yox olardı. Amma bu o nağıldakı kimi qaçıb gizlənmək sənə fayda sağlayacaq mı səncə bir düşün… Bilirəm insanlar təbiətən necədisə çoxu zaman da o spesifik özəlliklər qalır və səni sən edən şeyə dönüşür; içindəki göyqurşağını (
Hisler