Bu kâbustan kurtulmanın tek çaresi ölümdü, ölüm bir tür uyanıştı. Ama neye uyanmak? İşte bu kesin ve sonsuz hiçe uyanmanın çözümsüzlüğüydü beni intihar etmekten alıkoyan.
Benim resimlerime gülen o iğrenç yaratıkla o resimleri yapmama ilham veren narin varlığın, yaşamlarının belli bir ânında yüzlerindeki ifadenin aynı olması!