📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yıllardır giydiği o ağır siyahlar yok olmuştu; elbisesi turkuaz renginde ipektendi, akşam havası gibi parlak ve yumuşak. Kalçalarından çan şeklinde aşağı doğru dökülüyordu; tüm etek, gümüş tellerle, minik incilerle ve kristal kırıntılarıyla işlenmişti, öyle ki tıpkı Nisan yağmuru gibi yumuşacık parlıyordu.
Dili tutulmuş gibi büyücüye baktı.
“Beğendin mi?”
“Nereden-“
“Bir zamanlar, Havnor’daki Yeni Saray’da Gündönümü Kutlamaları’nda bir prensesin üstünde gördüğüm bir elbise bu,” dedi adam, yaptığından memnun bir şekilde elbiseyi süzerek. “Bana görülmeye değer bir şey göstermemi söylemiştin. Ben de sana, seni gösterdim.”
Bilinmedik, iyi yürekli insanlar, bu çiçeksiz mezarı görünce, çok ince bir özenle, kendi çiçeklerini bölmüşler, kendi kendine bırakılmış bu ölünün anısına saygı göstermişlerdi.