Baumgartner, yaşlılık, hafıza ve kayıp üzerine kurulmuş derin bir roman. Paul Auster bu eserinde büyük olaylardan çok insanın iç dünyasına odaklanıyor. Roman boyunca S.T. Baumgartner’ın geçmişle ve yalnızlıkla mücadelesini okuyoruz. Özellikle ölen eşinin hatırası, kitabın her bölümünde hissediliyor. Auster’ın sade dili, duyguları daha güçlü hissettiren bir atmosfer yaratıyor. Küçük ayrıntılar bile karakterin ruh hâlini anlamamız için yeterli oluyor. Romanın temposu sakin olsa da altında yoğun bir melankoli taşıyor. Final bölümü ise oldukça etkileyici ve sembolik bir yapıya sahip. Kazadan sonra başlayan yürüyüş, yalnızca fiziksel değil ruhsal bir geçiş hissi de uyandırıyor. Baumgartner, insanın geçmişiyle vedalaşmasını ve hayatın kırılganlığını anlatan etkileyici bir roman olarak akılda kalıyor.
Bir Rüya Gördüğünde - Adrian Draschoff & Natascha Baumgartner
selamlar
Nasılsınız, neler okuyorsunuz?
Bugün sizlere o kadar güzel bir çocuk kitabı ile geldim ki.
Aslında bakmayın çocuk kitabı dediğime umuda tutunmak ve bazen görünmez bir elin desteğini hissetmek isteyen herkesin aralıklarla okumak isteyeceği bir kitap.
Neden mi böyle diyorum? Çünkü;
Kitabımız "Biliyor musun, gözlerini kapattığında bambaşka bir dünya açılır önünde. Her şeyi mümkün olduğu bir dünya. Rüyaların dünyası. İnsanın düşlerinde yaşayabileceği çok şey var." sözüyle başlıyor ki bence çok da doğru.
Bu sözün ardından ise birçok örnek veriyor; 100 top dondurma yemekten lolipop ağacına, güneşte piknik yapmaktan bir tramboline zıplayıp uzaya sıçramak gibi sonsuz ve sınırsız hayaller sunuyor.
Özellikle uyku öncesinde çocukların rüya ve hayal dünyalarına oldukça etkisi olan muhteşem bir kitap. Tekrar tekrar okumak isteyeceksiniz.
Reklam
Paul Auster, *Baumgartner* romanında yetmiş bir yaşındaki felsefe profesörü Sy Baumgartner’ın melankolik dünyasına odaklanıyor. Karısı Anna’yı on yıl önce trajik bir kazada kaybeden profesör, hayatın rutin akışı içinde hem fiziksel hem de zihinsel bir boşluk yaşıyor. Hikâye, gündelik sakarlıkların ve unutkanlıkların ardındaki derin yas duygusunu etkileyici bir dille anlatıyor. Okur, bu yaşlı adamın anılarla dolu evinde geçmişin hayaletleriyle nasıl yan yana yürüdüğünü görüyor.
Yazar, sevilen birinin kaybını "hayalet uzuv" metaforuyla açıklayarak yasın kalıcılığını ustalıkla vurguluyor. Karakter, evdeki her objede ve her köşede Anna’nın varlığını ararken zamanın nasıl akıp gittiğini sorguluyor. Bellek, bazen yanan bir tencereyle bazen de yarım kalmış bir yazıyla Baumgartner’ı beklenmedik yolculuklara çıkarıyor. Yaşlılığın getirdiği kırılganlık, geçmişe duyulan özlemle birleşerek insanın içini sızlatıyor.
Romanın ilerleyen kısımlarında, Anna’nın kendi kaleminden çıkan metinler sayesinde onun da karakteri derinlik kazanıyor. Baumgartner, yeni bir hayat kurmak ve yalnızlığını paylaşmak için attığı adımlarda sürekli geçmişin engeline takılıyor. Genç bir araştırmacı olan Bebe Coen’in hikâyeye dahil olmasıyla birlikte, yaşlı profesör için yeni bir amaç ve manevi bir bağ doğuyor. Bu süreçte karakter, hem kendiyle hem de bitmemiş hesaplarıyla yüzleşiyor.
Paul Auster, her zamanki felsefi derinliğiyle yaşamın rastlantısallığını ve tesadüflerin gücünü bir kez daha kanıtlıyor. Kitap, son sayfalara kadar hüznü ve yaşama sevincini dengeli bir şekilde okura sunuyor. Baumgartner’ın dünyası, aslında hepimizin içindeki kayıp ve tutunma çabasını simgeliyor.
Otobiyografik özellikler taşıyan kitap yazarın son kitabıdır. Yas ve hatıralar konusunu o kadar güzel anlatır ki kendi hayatınızda yaşadıklarınızı görürsünüz sanki sayfalarda . Bu kitap edebi bir sondur yazar için .
Paul Auster 2024 yılında hayatını kaybetti ve okuruna harika kitaplar bıraktı. Sırada New York Üçlemesi okunmak üzere beni bekliyor .
Kitabın ortasında yahudi dramı kasmaya başladığı için sıfır puan veriyorum. Artık böyle edebiyatlara karnımız tok. Onun dışında da kitabın herhangi bir numarası yok. "Güzel ama Baumgartner'ın çok kastığını düşünüyorum." minvalinde bir yorumu hak ediyor sadece.
Kitabı çok büyük bir hevesle almıştım fakat büyük bir hayal kırıklığı oldu. Neden bazı anıları hatırlarız bazılarını unuturuzun cevabını ya vermeyi vaadediyor fakat vadettiği şeyi asla karşılamıyor. İçeriğ yas sürecinde olan 72 yaşında bir kişinin anılarından oluşuyor. Kitap odaklandığı konularda hep arafta kalmış ne tam anlamıyla yas süresinde derinleşebiliyorsunuz ne de diğer konularda. Önermem..
Reklam
Reklam