Betülettaa
@bayanokur_
Hayatın “Betületta” hali
Özel Eğitim Öğretmeni
Kayseri
26 Eylül
86 kütüphaneci puanı
1637 okur puanı
Ekim 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Okuyup bitirdikten sonra yazarına çay demlemek istediğim kitaplar” listesinde artık o da. Ara ara hala açıp bir bölümü okuyorum. Güzel bir motivasyon kitabı oldu benim için. Okurken çok sevdiğiniz bir arkadaşınızla balkonda sigara içerken geçmiş ve gelecek tüm anlarla ilgili konuşuyormuş gibi hissedeceğiniz harika bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir rüyayla birlikte tüm hayat tarzı, beslenme alışkanlıkları değişir mi insanın? Bu kitapta değişiyor. Karakterimiz gördüğü bir rüya sonrası vejetaryen olmaya karar veriyor ve evdeki tüm etleri çöpe atıyor. Kitap vejetaryenlikle ilgili bir kitap değil. Vejetaryenlik kitapta odak noktası değil; okuru verilmek istenen mesaja götüren bir araç. Yonğhe farklı olmanın arzusunda olduğu için farklı olanı seçmekte hiç zorlanmadı. Ne de olsa vejetaryen olmak diğerlerinden farklı olmaktır.
Şiddet görmüş ve hikayesini bile kendisi anlatabilecek özgürlükte olmayan bir kadının hikayesi. Kitapta Yonğhe’den birkaç cümle okuyabiliyoruz sadece. Kitap son sayfa okunup kapatıldıktan sonra anlaşılmaya başlayan bir kitap bence. Okurken yalın ve özgün anlatılmış bir hikaye okuyor hissetsek de kitap bitirdiğinizde sizi düşünmeye ve sindirmeye itiyor. “Kısa ama altı dolu bir kitap okumak istiyorum.” diyenlere tavsiyemdir.
Keyifli okumalar, kitapla kalın…
Bir psikiyatristin bakış açısından birbirinden farklı vakasını okuduğum bu kitap beni derinden etkiledi. Çünkü biliyoruz ki, “En güçlü terapi aile sevgisidir.”
Genel gözlemlerimi destekler nitelikte bir kitap oldu benim için. Bu ve benzeri vakalarla günlük hayatta karşılaşmayanlar için uçuk hikayeler, okunsun diye yazılmış dramalar gibi görünebilir fakat ne yazık ki tüm toplumların genel gerçeği budur. Aileden sevgi almayan, olması gerektiği gibi bir çocukların genel problemi büyüdüklerinde başkalarının problemi ve yetiştirdikleri yeni nesli de problemli yetiştiren ebeveynler olmaktadırlar.
Ağlayarak okuduğum ve bazı noktalarında kitabı bırakıp “Devam edemeyeceğim.” dememe rağmen elimden düşüremediğim bir kitap oldu.
Keyifli okumalar, kitapla kalın…
Ödül her zaman çocukları motive etmede kullanıldı. Çünkü amaç çocuğun verilen işi yapması idi. Hangi amaçla yaptığı değil. Yani biz çocuğa ödül vadederek yaptığı işin aslında değersiz olduğunu, böylece o işi yapması sonucu bir ödül ile tolere ettiğimizi öğrettik. Örneğin ödevlerini yaparsan oyun oynayabilirsin diyerek;
“Çocuğum, ödev aslında değersiz bir şeydir sen bunu ödül için yap, mesajını verdik.”
Bir özel eğitim öğretmeni olarak bakış açımı genişlettiğini söyleyebilirim. Ebeveynler ve öğretmenler olarak ödül sistemi kullanmayı sevsek de ödülün dozunun ayarlanması ve doğru pekiştireç tarifesi uygulanması gerekmektedir.
Benim için hem bilgilendirici hem de bazı unuttuklarımı hatırlatıcı oldu.
Uzun lafın kısası; ödev yapan çocuk da, evdeki sorumluluklarını yerine getiren çocuk da bunu neden yaptığını bilmeli ki sadece ödül için bir şeyler yapmak yerine yaşının ve konumunun gereklerini yerine getirebilen bir yetişkin haline gelebilsin.
Keyifli okumalar, kitapla kalın…
“Beni Kim Öldürdü?” Sarsıcı bir soruyla başlayan kitabımız görünürde polisiye olsa, gizemli bir hikaye olarak ilerlese de daha çok derinliği olan içsel bir dönüş kitabı diyebiliriz.
Gerilimseverlerin soluksuz okuyacağına emin olduğum aynı zamanda ‘ölüm’ kavramının ağırlığı çerçevesinde işlenen tema oldukça akıcı ilerliyor.
Hepimiz bir şekilde ölüyoruz, öldürülüyoruz asıl meselemiz ‘kim’ olduğumuzu bulmak bunu ölümden sonra yapabilmek. Güzel meteforlaştırılmış yazar tarafından ölüm çünkü kitabı okudukça diyorsunuz ki “Cinayet çözüyor gibiydik, konu ne ara buralara geldi?” Hepimiz aslında öldükçe buluyoruz kendimizi. Benim için yazarın da kitabın da yeri çok çok ayrı artık kitaplığımda. Okumayı düşünen herkese keyifli okumalar.
